Κι ετσι περνουν γλιστρωντας οι ζωες μας
πανω στο διαφανο γυαλι του κρυου παγου
ενω τ’ αρχιδια μας ζαρωνουν κι οι μορφες μας
μοιαζουν ολοενα πιο πολυ με αυτη του τραγου!
Σαββοπουλιάδας επιμύθιο ( Θα το γράφω σιγά σιγά) ---‐'--','-----'''''.................. 🦋 Σκέφτομαι πως ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου