Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Καμιά φορά πονά κι η απουσία
Καμιά φορά πονά κι η απουσία
Όταν στην άκρη τ’ ουρανού γυρεύεις την Ουσία
Όταν πετάς στα σύγνεφα ,πονάνε και οι Λέξεις
(Ανακαλύπτεις ξαφνικά πως δεν μπορείς να παίξεις)
Και κάτω από τα πόδια σου, σα βλέπεις το κενό
Νιώθεις να πέφτεις άξαφνα ,σε άσπλαχνο γκρεμό
Κάποιες φορές ,στα ξαφνικά, πονάνε και τα Λόγια
Παύουν να είναι βάλσαμο, σου μοιάζουν μοιρολόγια
Και ξαφνικά το φάρμακο σου γίνεται φαρμάκι
-πώς να το δείξω άραγε σ ένα μικρό στιχάκι;
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
όταν μας επισκέπτεται η Θεια Ακηδία καμιά φορά Βυθίζομαι σε τρυφερή ανία και καταργείται μέσ...
-
γιατί οι ερωτευμένοι λένε συνήθως : θα σε φάω και μωρό μου κλπ; διότι ο έρωτας είναι μια επιστροφή στην κατάσταση μωρουδικής ανημπ...
1 σχόλιο:
γεια σου και από δω, νοσφεράτε: θα 'θελα να σού πω τη γνώμη μου για μερικά σου ποιήματα αλλά δεν ξέρω αν έχω μάθει να τα χειρίζομαι καλά (αυτά τά τεχνολογικά). Αν ανεβεί αυτό τό σχόλιο όπως τό θέλω, θα τά ξαναπούμε. Και καλό μήνα!
(και ευχαριστίες, ε; είσαι ο πρώτος που μέ "καταλογογράφησε", αλλά, και πάλι, τό site μου, χτες μόλις ανέβηκε στους καταλόγους. Τα λέμε)
Δημοσίευση σχολίου