Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: η ταυτοτητα ως αντισταθμισμα του διαρκους ξεριζωματος

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: η ταυτοτητα ως αντισταθμισμα του διαρκους ξεριζωματος

η ταυτότητα ως έννοια παραπέμπει στο οικείο-στη σταθερότητα στο καλά γνωστό – Αντίθετα σήμερα σήμερα η σημασιολογική προϋπόθεση του παγκόσμιου είναι η διαρκώς επιταχυνόμενη κινητικότητα δηλαδή το ταξίδι το ξερίζωμα

Η ταυτότητα ήταν στην νεωτερικοτητα κάτι σταθερά ενταγμένο σε μια οικονομία , σε ένα ξεχωριστό τρόπο ζωής σε ένα ρόλο.

Αντίθετα τώρα προσπαθούμε να την ανά- προσδιορίσουμε εκ των υστέρων, σαν μια ξενάγηση στο φολκλόρ ενός τοπικού εθίμου κ.λ.π
Έτσι η ταυτότητα ανά-κατασκευάζεται διαρκώς.

Αυτή η νοσταλγική ανά-ζήτηση , αποτελεί το φαντασιακο αντιστάθμισμα του ξεριζώματος:
Η αναζήτηση της ταυτότητας συνοδεύεται από την αναζήτηση της σαφήνειας και της καθαρότητας