Η Στοά και ο ρευστός μας φόβος

 Η ΣΤΟΑ           και ο ΡΕΥΣΤΟΣ ΜΑΣ ΦΟΒΟΣ                                Κάποτε είχα διαβάσει ένα διήγημα :                        την Στοα  του Κάφκα.Μιλουσε για ένα πλάσμα που έσκαβε λαγούμια και στοές ,κάτι σαν Τυφλοπόντικας ,αρουραίος κάτι τέτοιο.                  Τι έψαχνε να βρει στις Στοές που έσκαβε ; Μια κατάσταση .Την ησυχία .Τη. Α- φοβια.                         Το πλάσμα κρύβονταν μέσα στη μοναχικότητα του ,στην τρύπα του .                                                Στην κατάσταση του ρευστού φόβου όπου βρισκόμαστε , σε αυτήν την πνιγερη τη μουλωχτη  κατάσταση τρόμου ,δε μοιάζουμε με το πλάσμα του Κάφκα ;                                                   Κρυβόμαστε στο παρόν και στη μίζερη μας καθημερινότητα όλο και πιο ευγνώμονες που μας αφήνουν να επιβιώσουμε ,ο καθένας στην στοά του ,δεν ξεμυτιζουμε καν ,λουφαζουμε ,κουρνιάζουμε ακολουθώντας την ρήση του Μπέκετ " Μην περιμένετε να σας κυνηγήσουν για να κρυφτειτε "        προσποιουμαστε τους ηλίθιους και τους ημιεγραμματους γιατί ξέρουμε πως η εξυπνάδα τιμωρείται ,μισοκλεινουνε τα μάτια μπροστά στη Μαφιοζοποιηση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής ενώ η Χώρα πεθαίνει .                 Λουφαζουμε..                            Κουρνιάζουμε ...                                                             .Όπως το Πλάσμα του Κάφκα