κι αν δεν μπορουμε να στειλουμε το σωμα μας ακεραιο
τουλαχιστον ας στειλουμε κομματια μας
ενα χερι
ενα ποδι
ενα χαμογελο
μια εικόνα ,
μια στιγμή ,μια μέρα ή και την αιωνιοτητα την ιδια, τον χρόνο που περνά ,αυτο που φευγει τωρα και μας προσπερνά , αυτό που μεσα μας ασίγαστα χτυπά ,και της καρδιας το ματι που κοιτά ,το αιμα που στις φλεβες μας κυλά ,τα χειλη ,την αναπνοή και της επιθυμιάς μας την πνοή
και ….
Αν δεν μπορουμε τον εαυτό να εχουμε ολοκληρο
τουλαχιστον ας ζήσουμε μεσα απ’ τα βαθη της ψυχής μας
εστω
γιαμια
στιγμή..
