Η κίνηση Ματ του Τσίπρα

 Ως μάστορας της τακτικής ο Τσίπρας έκανε την κίνηση ματ •τους άδειασε όλους.                         Τωρα χτυπάνε στον αέρα .Πολύ σύντομα η Ελληνική κοινωνία θα αντιληφθεί  πως δεν υπάρχει Άλλος ,πως δεν την αποπλάνησε κανείς .Πως δεν υφίσταται διαφθοράς της..Πολύ σύντομα θα ξυπνήσουμε μεσ  στα ερείπια   της Ερημης χώρας μας ,μόνοι ανάμεσα στους μόνους ,ένα μοναδικό πλήθος .Και τότε ίσως θα σκεφτούμε το Τι να κάνουμε !! 

Σκουπιδοποιηση

 https://www.efsyn.gr/themata/infowar/395976_stis-homateres-tis-tehnitis-noimosynis

Ο Φουκώ για την διαφορά μεταξύ της ιστορίας των ιδεών και ιστορίας της Σκέψης

 Η ΠΑΡΡΗΣΙΑ ...Αυ

τή είναι η διαφορά μεταξύ ιστορίας των ιδεών και ιστορίας της σκέψης. Η ιστορία των ιδεών είναι η ανάλυση της τάδε ή της δείνα έννοιας από τη γέννησή της ως την άνδρωσή της, εξεταζόμενης εντός του συστήματος κάποιων άλλων εννοιών, οι οποίες συνιστούν το πλαίσιό της. Η ιστορία της σκέψης οφείλει να είναι, νομίζω, κάτι διαφορετικό: η ανάλυση του τρόπου με τον οποίο ένα πεδίο εμπειρίας και ένα σύνολο πρακτικών οι οποίες παλαιότερα γίνονταν αποδεκτές απροβλημάτιστα, οι οποίες ήταν οικείες και παρέμεναν σιωπηρές, ή, τουλάχιστον, πέρα από κάθε συζήτηση, καθίστανται πρόβλημα, προ- καλούν συζητήσεις και διαμάχες και υποκινούν νέες αντιδράσεις, προκαλώντας έτσι κρίση σε συνήθειες, σε πρακτικές και σε θεσμούς. Η ιστορία της σκέψης —νοούμενη μ' αυτόν τον τρόπο και θεωρού- μένη ως κάτι σαφώς διακριτό από την ιστορία των ιδεών είναι η ιστορία του τρόπου με τον οποίον οι άνθρωποι ασχολούνται με το ένα ή το άλλο πράγμα, η ιστορία του τρόπου με τον οποίο μεριμνούν γι' αυτό – π.χ. με την τρέλα, το έγκλημα, το σεξ, ή τον εαυτό τους και την αλήθεια. Κατ' εμέ, το ότι η λέξη παρρησία εμφανίζεται στο τέλος του 5ου αιώνα π.Χ. στα κείμενα που μόλις διάβασα, δεν μαρτυρεί ότι η ελευθερία λόγου ανακαλύφθηκε ως ιδέα ή ως αξία εκείνη τη στιγμή, αλλά ότι η εμφάνιση αυτής της λέξης σηματοδοτεί μια καινούργια προβληματοποίηση σχετικά με την ελευθερία του λόγου στην Αθήνα, ότι συνδέεται με έναν νέο τρόπο ενασχόλησης με τις σχέσεις μεταξύ αλήθειας, ελευθερίας, πολιτικής εξουσίας και λεκτικής δραστηριότητας, ένα νέο τρόπο διερεύνησης των σχέσεων αυτών ... Σελ 86 

τι έγραψα κατά καιρούς για τον Τσίπρα και αλλους ως χαρισματικο ηγέτη

Petros Theodoridis 28 Αυγούστου 2015 · αν ο Τσιπρας ειναι χαρισματικός Ηγετης θυμιζω εναν απο τους κινδυνους που ανελυσε καποτε για τον Χ. Η ο Βέμπερ: ειναι καταδικασμένος στην επιτυχια καθε αποτυχια κινδυνευει να τον αποκαθηλώσει .. Ειναι δηλαδή καταδικασμένος στο να Γοητευει διαρκώς ......................................................................................... Μια σύγκριση : Και ο Ανδρέας Παπανδρέου ( υπήρξε ) και ο Τσίπρας ( είναι ) χαρισματικοί ηγέτες. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος παρόλο που είναι πάρα πάρα πολύ Έξυπνος δεν είναι χαρισματικός. Για να είσαι χαρισματικός δεν φτάνει να είσαι πολύ έξυπνος , πρέπει να μπορείς και να γοητεύεις. Όχι όλους , όχι να σε αγαπούν όλοι , γιατί ο χαρισματικός ηγέτης είναι μια αγωνιστική έννοια , μια πολεμική έννοια.Τον αγαπούν μεν τον ερωτεύονται τρελα αλλά και τον μισούν τρελα.Και τον Ανδρέα και τον Τσίπρα : Ξεσηκώνουν πάθη ,έρωτα και μιση. Ομως ο Βενιζέλος ο Βαγγέλης δεν μπορεί να αγαπηθεί ούτε να μισηθει.... Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν γιος χαρισματικού ηγέτη και αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο . Διότι , κατά Μαξ Βέμπερ ένα πρόβλημα σημαντικό του χαρισματικού ηγέτη είναι ότι δεν βρίσκει εύκολα διάδοχο. Ο Διάδοχος δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί του, ζει στη σκιά του και προκαλεί διαρκώς απογοητεύση. Αυτό έπαθε και ο Γαπ . Έχοντας εσωτερικευσει τον πατέρα πάθαινε διαρκώς Μπλόκο : Δεν μπορουσε να τον ξεπεράσει . Ομως ο Ανδρέας όχι μόνο ξεπέρασε τον μπαμπά του , τον Γεώργιο , αλλά και διέπραξε και μια επιτυχημένη πατροκτονια ( μεταφορικά) διαλύοντας την Ένωση Κέντρου για να φτιάξει με τα υλικά της το ΠΑΣΟΚ όπως οι χριστιανοί που διέλυαν τους αρχαίους ναούς για να φτιάξουν τις εκκλησίες τους .... Ο Ανδρέας είχε μια κληρονομιά που αξιοποίησε στο έπακρο .Καθηγητής στο Μπέρκλεϋ και πρύτανης , Λάμπρος οικονομολόγος , με τον μύθο του μεγάλου εραστή να τον ακολουθεί , πατέρας αφεντης αλλά και γιος ελευθερωτής , είχε επιπλέον την τύχη να αναδειχθεί σε μια εποχή που ακόμα κυριαρχούσε ο Έντυπος λόγος και δειλά δειλά η ( κρατική - ελεγχόμενη) τηλεόραση. Έντυπος λόγος σήμαινε κυριως λόγος των βιβλίων και των εφημερίδων ( κατά Χέγκελ η καθημερινή εκκοσμικευμενη προσευχη) και οι εφημερίδες δεν εστίαζαν στη εποχή του Ανδρέα στα μικρά αλλά στα μεγάλα . Δεν υπήρχε ακόμα η Τυραννία της οικειότητας όπως την παρουσίασε ο Ρ. Σεννετ , που ήταν κυρίως ζήτημα της ιδιωτικής τηλεόρασης και ,τώρα , του διαδικτύου . Η κρατική τηλεόραση ενείχε δυνατότητες μεγαλείου και ο Ανδρέας τις αξιοποίησε ( με τον Μπιρσιμ) στο έπακρο . Το πλήθος παρουσιαζόταν ως Λαός με τρόπο άκρως σκηνοθετημένο και ο Ανδρέας συνομιλούσε με τον Λαό του όπως ο εραστής με την αγαπημένη του : Σώμα με Σώμα , φωνή με φωνή , Σύνθημα με σύνθημα..Εξάλλου ήταν ακόμα η εποχή των Μεγάλων ηγετών , των Έξι π.χ η εποχή τωνΑδεσμευτων, ο κόσμος ήταν ακόμα χωρισμένος στα Δύο , Υπήρχαν , ακόμα οι δύο Υπερδυνάμεις, ο Υπαρκτός σοσιαλισμός , Ο Ανδρέας μπορούσε να ελίσσεται ανάμεσα στους δύο κόσμους , να παίρνει τα Μοπ από την Εοκ , να προσφέρει στον Λαό του Χρήματα και λόγια , όλο και πιο ωραία λόγια όλο και πιο ωραία χρήματα, μαζί σου Αντρέα για μια Ελλάδα νέα, το όνειρο γίνεται πραγματικότητα , Εδώ και τωρα,σοσιαλισμός ........ Ο Ανδρέας ξεκίνησε από ψηλά ο Τσίπρας από πουθενά . Από ένα πουκάμισο αδειανό .Από ένα χαμόγελο. Αλλα τι χαμόγελο ε !!! Έγραφε απίθανα στην ιδιωτική τηλεόραση και τον λάτρεψαν οι γυναίκες , τα κορίτσια και οι μαμάδες .Και οι γιαγιάδες : " Τι καλό παιδι !!!" ..Και όντως ήταν και επιπλέον με μια εκπληκτική ικανότητα να μαθαίνει , στην αρχή όλο λάθη μα εντέλει χάρη ακριβώς στα λάθη .. Ο Αντρέας ανήκε σε μια Ελίτ και κατέβηκε ως ο υιός ελευθερωτής , μεσσίας προς τον Λαό .Ο Τσίπρας αντίθετα δεν κατέβηκε ' ανεβαίνει σταθερά ..Ξεκίνησε από το Α και εξελίσσεται με τρόπο εκπληκτικο . Αν ο Αντρέας ήταν ο Γιος ελευθερωτής που ξεκίνησε από μια Ελίτ για να σώσει τον Λαό , ο Τσίπρας είναι σαρξ εκ σαρκος του λαού μας . Όχι τόσο μορφωμένος , όχι καθηγητής Πανεπιστημίου και πρύτανης αλλά όλο και καλύτερος. ( Συνεχίζεται )

και τωρα τι θα γένουμε χωρις τον Τσιπρα ;

https://youtu.be/tR1gzZml4ow

Κάποιες φορές δεν θέλουμε να βρούμε την Ιθάκη

Κάποιες φορές δεν θέλουμε να βρούμε την Ιθάκη
Και μόνοι μες τη θάλασσα ταξιδεύουμε
Ο ουρανός ακίνητος σαν την ψυχή μας
Κι ακούμε την ανάσα μας τα βράδια

Κάποιες φορές δεν θέλουμε να βρούμε την Ιθάκη
Καταμεσής –ακίνητοι- σε μια θάλασσα σα λάδι
Ανάμεσα στον Ύπνο και στον Ξύπνο

Ακούμε την καρδιά μας να χτυπά

Και ολόγυρα μας σιωπή
Κι επαγρυπνούμε
Μη και φυσήξει ο Άνεμος και μας την πάρει
Ετούτη τη διάχυτη, στη θάλασσα, στιγμή ....

το ζητημα της " σοφιας " δηθεν των γηρατειων.

 Ξαναφερνω το ζητημα της " σοφιας " δηθεν των γηρατειων. Νομιζω οτι πρωτον η καθε ηλικία εχει την δική της " σοφία " ήτοι στρατηγικες επιβιωσης και αντιμετώπισης προβλημάτων. Συχνα τα προβλήματα των μικρων παιδιων μας φαίνονται ασημαντα .Γιαυτους ομως ειναι βουνο.Μεγαλώνοντας Δεν γινομαστε πιο ικανοι ( συνηθως ) να επιλυουμε προβληματα που συναντουσαμε σε νεοτερη ηλικια ...Απλώς τα προσπερναμε και συνανταμε αλλα.Τα απωθουμε ..Ποιο ειναι εξαλλου στη ζωή το θεμα που λυνεται ; ( περαν των εντελώς τετριμμενων ) .. . Κατα δευτερον : Εχω την αισθηση οτι ο γερος καθώς βγαινει απο το παιχνιδι οριστικά και αμετακλητα κανει και την Αναπληρωση του πιστευοντας οτι αυτο που χανει - την ενέργεια , την σχεση του με την ενεργή επαγγελματική ,κοινωνική, ερωτικη κλπ ζωή , την αναπληρώνει η Σοφια που νομιζει οτι εχει συσσωρευσει .... Κατα τρίτον: αυτή η Σοφια τις περισσοτερες φορες δεν ειναι παρα μια θλιβερή σαλατα κοινοτοπιων , στερεοτύπων και προκαταλήψεων στων οποιων το καβουκι κρύβεται για να οχυρωθει .. . Τεταρτον στην σπανια περιπτωση που στον Γερο συνανταμε οντως σοφια αυτη δεν ειναι ενα αιθεριο Αποσταγμα εμπειριών ζωής αλλα ενα Κατακαθι του Καφε ...

.Πικρο κατακαθι ( γνωμη μου )