Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: θυμάστε την Ταινία ''Ζ'' ; (κλικ εδω)

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: θυμάστε την Ταινία ''Ζ'' ; (κλικ εδω)

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: ενα παλιο κειμενο του Μανου Χατζιδακη (με καποιες ενδιαφερουσες ομοιοτητες)

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: ενα παλιο κειμενο του Μανου Χατζιδακη (με καποιες ενδιαφερουσες ομοιοτητες)

Ξεσκεπάζω την ψυχοφθόρα βδελυγμία!

Ξεσκεπάζω την ψυχοφθόρα βδελυγμία!
διαβαστε το στου Νίκου Σαραντάκου

Πεντανοστιμη: ''χειροβομβίδα'' στο ρατσισμό

Πεντανοστιμη: ''χειροβομβίδα'' στο ρατσισμό

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: κατι

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: κατι

κάτι που ταν πολύτιμο και ήταν απο χρυσάφι
το δώσαμε ενέχυρο ,μια μέρα στον σαράφη
κάτι που ήταν δροσερό κι ήταν αναπνοή μας
μα τώρα λειώνει σαν κερί μαζί με την ψυχή μας
κάτι έχει σπάσει μέσα μας κι ειναι σακατεμένο
κατι που είχαμε ακριβό και τώρα είναι θαμμένο
κάτι που χασαμε παλιά ψαχνουμε να το βρούμε
κι'αναρωτιωμαστε κρυφά ''αραγε ακομα ζούμε;''


Αυτή η Χωρα η απέθαντη που είναι λυπημένη
θυμίζει κάτι μέσα μας που τώρα αργοπεθαίνει...

Περι Οικολογικού κινήματος και Φόβων (και οχι μόνο ...)

Πολλοί πιστευουν οτι το Οικολογικό κίνημα οφείλει να επικεντρωθεί στην συνειδητοποίηση της Περιβαλλοντικής Καταστροφής που Ήδη , ταχύτατα , συντελείται...
Ελπίζουν να συνεγείρουν συνειδήσεις.. Να ακουμπήσουν την καρδιά των ανθρώπων..''Δεν μπορεί κάποιοι θα συγκινηθούν ....''
Είμαι λίγο -έως πολύ απαισιόδοξος..(για το αν ετσι θα συγκινηθουν)
Αυτή η αντίληψη '' Η κρίση θα ξεσηκώσει τους ανθρώπους '' μου φαίνεται κατάλοιπο του αισιόδοξου 19ου αιώνα ...
- και ας θυμηθούμε ότι και σε έναν παλιομοδίτικο Μαρξισμό, υπάρχει η ελπίδα οτι η -οικονομική κρίση- αναπόφευκτα θα οδηγούσε (υποτίθεται) τους ανθρώπους στην επανάσταση ...
Ομως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά
Η Οικονομική κρίση του 1929 οδήγησε (Και) στον φασισμό..
Ετσι και η Οικολογική κρίση -ίσως - οδηγήσει πολλούς ανθρώπους σε ακόμα Πιο καταστροφικές - για το περιβάλλον -συμπεριφορές ..
Γιατί
α) Ο φόβος , ο τρόμος , η υστερία είναι Κακός σύμβουλος.
(πολλοί μπορούν να συμπεριφερθούν με την λογική''ετσι κι αλλιως χαμένοι είμαστε ''
-οταν είχαμε την διατροφική κρίση λόγω της'' ασθένειας των τρελών αγελάδων'' και έπεσε η τιμή του Κρέατος - πολλοί έκαναν ουρές στα κρεοπωλεία ...
β) Υφίσταται και ο Ψυχολογικός Μηχανισμός της Απώθησης

Και κάτι αλλο : Είναι πολύ σημαντική η Πολιτική κοινωνιολογία των συναισθημάτων :Δηλαδή :αν σε μια κοινωνία επικρατεί ο ΄Φόβος αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις Χειραγώγησης απο αυταρχικές πολιτικές Ελίτ..

Το Οικολογικό κίνημα πρέπει να επικεντρωθεί όχι στον Φόβο αλλά σε μια πολιτική της της δημιουργικότητας και Ελπίδας .....

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Εθνολαικισμός και Θεσσαλονικη

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Εθνολαικισμός και Θεσσαλονικη

....Γιατί όμως τον διαλέξαμε ως τίτλο; Γιατί δεν διαλέξαμε έναν όρο όπως εθνικισμός ή έναν άλλο γνωστό όρο όπως ο λαϊκισμός για να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στη πόλη και στη χώρα μας;


Εδώ θα ήθελα να θυμίσω ένα παλιό ανέκδοτο με τον χότζα . Ένα βράδυ ο Χότζας έψαχνε να βρει κάτι σκυμμένος κάτω από ένα φανάρι του δρόμου . Ένας περαστικός τον ρωτάει - Τι ψάχνεις Χότζα: Να έχασα το κλειδί μου. ΄Που το έχασες; Να εκεί στα σκοτεινά, Και γιατί το ψάχνεις εδώ : Γιατί εδώ έχει περισσότερο φως....

Διαλέξαμε λοιπόν τον όρο εθνολαικισμός ψάχνοντας στα σκοτεινά και όχι εκεί που έχει περισσότερο φως για να εξετάσουμε καινούρια και μάλλον ανείπωτα ακόμη ζητήματα…

Θα ήθελα εδώ να θυμίσω ότι ο όρος εθνικισμός έχει υποστεί στην διάρκεια της ιστορίας του πολλές μεταμορφώσεις.Διαφορετικός ήταν ο εθνικισμός της Γαλλικής Επανάστασης (πολλοί τον λένε πολιτικό εθνικισμό ), από τον ρομαντικό η τον ολοκληρωτικό εθνικισμό. Το ίδιο ισχύει και για τον λαϊκισμό που ξεκίνησε ως όρος από τον επαναστατικό λαϊκισμό και θεωρήθηκε στην Ελλάδα ως συνώνυμο περίπου της πρώτης δεκαετίας του ΠΑΣΟΚ ως λαϊκισμός του Ανδρέα Παπανδρέου Για τα ζητήματα αυτά υπάρχει βέβαια μια σχεδόν αχανής βιβλιογραφία.


Για την οικονομία του χρόνου θα προσπαθήσω να αποδώσω με λίγα λόγια ότι προσπαθούμε να σημάνουμε με τον όρο εθνολαικισμός.Προσπαθούμε να σημάνουμε την συνάντηση δυο ιδεολογιών.

Ο εθνικισμός κατέληξε να σημαίνει την υπερβατική σχεδόν λατρεία του έθνους ως φετίχ. Ο λαϊκισμός από την άλλη πλευρά ως ιδεολογία ενέχει ως κεντρικό σημείο αναφοράς τον λαό, όχι με την νομική, την ιστορική, ή την ταξική του έννοια αλλά μάλλον ως μια συναισθηματική έννοια πού αφορά όσους αισθάνονται τον εαυτό τους ως μη προνομιούχοι και αδικημένοι.

Όπως βλέπουμε και οι δυο όροι κατέληξαν πια να σημαίνουν όχι κάτι που αναλύεται με πολιτική ορολογία αλλά κυρίως με αισθήματα:Το αίσθημα της υπέρμετρης αγάπης για την πατρίδα στον εθνικισμό, το αίσθημα της πικρίας και μνησικακίας στον λαϊκισμό.Ετσι, με τον όρο εθνολαϊκισμός προσπαθούμε να δείξουμε την συνάντηση αυτών των δυο ιδεολογιών, των δυο ρητορικών.

Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτότυπο φαινόμενο που συνθέτει νέου τύπου ταυτότητες. Συνθέτει την ιδέα της αγάπης του έθνους με τα λαϊκά στρωματά ως αναπλήρωσης αυτού που ΄ νομίζουν ότι τους έχουν στερήσει. Συνθέτει μια νέα ηθική όπου η επίδειξη μικροαστικής κακομοιριάς και παράπονου συμπλέει με την επίδειξη ενός καταναλωτικού νεοπλουτισμού Αναδεικνύει έναν έρποντα νεορατσισμό που δεν έχει επεξεργασία ιδεολογική αλλά συνυπάρχει με συναισθήματα ματαίωσης προσδοκιών , φόβου για το μέλλον και ένα διάχυτο αίσθημα στέρησης.

Τέλος ο εθνολαικισμός συνδέεται με ένα διάχυτο αίσθημα μνησικακίας για το οποίο θα μιλήσω παρακάτω....