Αναγνώστες

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Καμιά φορά, τα σύννεφα , μοιάζουν να σου γελάνε





Καμιά φορά, τα σύννεφα , μοιάζουν να σου γελάνε

και τα κοιτάς, νομίζοντας, πως και αυτά κοιτάνε

Μοιάζουν τα σύννεφα αυτά, σα να σε προ(σ)καλούνε

κι απ’ τα ψηλά,πως σκύβουνε ,μονάχα να σε δούνε



Καμιά φορά, αχόρταγα, ρουφάς τη μοναξιά σου

και μες τ’ αστέρια αναζητάς,κομμάτια απ τ’ όνειρα σου…

να λάμπουνε μετέωρα,σα ΄γυαλικά σπασμένα

και μες τ’ αστέρια αναζητάς υπάρχοντα κλεμμένα…



Καμιά φορά, όταν περνάς, πέρα στην ΄Άλλη ΄Όχθη

βλέπεις το Μάτι του Θεού, να σε κοιτά απ’ την Κόγχη

και τότε τρέμεις σύγκορμος, μες την Οφθαλμαπάτη

Γιατί το μάτι του Θεού ειν’ το δικό σου Μάτι.








1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

Παροντισμος ,μνήμη ,παρελθόν

 Παροντισμος και παρελθόν : Ο Τραβερσο για τις νέες υποκειμενικές γραφές της ιστορίας  Ένζο Τραβέρσο Ιδιότυπα παρελθόντα Το «εγώ» στη γραφή ...