Καστοριάδης -

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ.Επιτύμβιο.Πέθανες κι΄έγινες...

Κατερίνα Γώγου - Θα ρθεί Καιρός : δε θαμαστε άλογα να μας κοιτανε στα δοντια....

Θα `ρθεί καιρός


Θαρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ’ η ελπίδα
άκου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι καταπίεση μοναξιά τιμή κέρδος εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ’ όλα αυτά Μαρία.

Ασφαλής κατεύθυνση - διαβάζει ο Τάσος Λειβαδίτης

περι αστείου ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ -ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ

Νικόλας Σεβαστάκης . εισηγηση στο συνεδριο αριστερας εκκλησίας

ανειπωτη και παλι

στην αρχή καναμε ερωτα/
 υστερα
 θελησα να ιχνηλατησω το σωμα σου/
το μυρισα ,το πιπιλησα , το εγλυψα ,
 /υστερα
 δοκιμασα να μπω μεσα σου
- οχι οπως πριν, σωματικα,

αλλά να ξεκλειδωσω την ψυχή σου -

κι εκει μου εκλεισες καταμουτρα την πορτα ..

ετσι , απεμεινα να σε κοιταζω απο την κλειδαροτρυπα -
να λικνιζεσαι και να αιωρεισαι στην καμαρα σου

 ανειπωτη και παλι