Αναγνώστες

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

Η άλλη βία (απο τον Ιο του Σαββατου) (επίσης εχει και μερικά παραξενα πραγματα που αφορουν κατι ..νεα αποκτηματα του ΑΡΔΗΝ ..( απιστευτα πραματα δηλαδή !)

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-09-26&s=ios-savvatoy
..................................................................

Από την ίδια τη φύση του Μέσου, τα (λεγόμενα) «εθνικά μας θέματα» και η (πολιτική) «βία» δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τη θεματολογία του ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών της περασμένης Δευτέρας. Εύληπτα, «ποδοσφαιρικά» και «πιασάρικα»,
ανταποκρίνονται άλλωστε στις απαιτήσεις του φτηνού τηλεοπτικού θεάματος (και στα χαμηλού διανοητικού επιπέδου target group των διαφημιστών) απείρως περισσότερο απ' ό,τι τα «δύσκολα» αλλά κρίσιμα ζητήματα της οικονομίας, της Παιδείας και των λεπτών διπλωματικών
χειρισμών της (πραγματικής) εξωτερικής πολιτικής. Ηταν ως εκ τούτου επόμενο να υποστούμε και το «κόλλημα» κάποιων τηλεπαρουσιαστών, που το μοναδικό πράγμα που ήξεραν (ή ήθελαν να ξέρουν) για τους Οικολόγους Πράσινους είναι οι απόψεις περί Ιστορίας του ευρωβουλευτή τους, αλλά και τη συρρίκνωση όλων των προβλημάτων της εκπαίδευσης στο «μείζον» -υποτίθεται- ζήτημα του «πανεπιστημιακού ασύλου».

Η στάση του ίδιου του πρωθυπουργού υπήρξε άλλωστε πολλαπλά διδακτική:

μόλις ο Αλέξης Τσίπρας έβαλε στη συζήτηση το σύγχρονο δουλεμπόριο των «ευέλικτων μορφών απασχόλησης», των ανασφάλιστων «stage» και των εταιρειών «ενοικίασης εργαζομένων», ο Κώστας Καραμανλής δεν βρήκε τίποτα καλύτερο να του «αντιτείνει», παρά την (από καιρού εις καιρόν) μετατροπή κάποιων πανεπιστημιακών χώρων σε «ορμητήρια ταραξιών»!
Η ανάδειξη της «βίας» σε θέμα προς συζήτηση στο ντιμπέιτ δεν αποτελεί, λοιπόν, έκπληξη. Αυτό που εντυπωσιάζει, αντίθετα, είναι η εξόφθαλμη μεροληψία των δημοσιογράφων που έκαναν τις σχετικές ερωτήσεις, όσον αφορά τη χάραξη των σχετικών «μετώπων».

Ως φαινόμενα «βίας» (που πρέπει να παταχθεί) αναφέρθηκαν μονάχα οι συγκρούσεις που σημειώνονται στη διάρκεια ή στο περιθώριο διεκδικητικών κινημάτων κι εκδηλώσεων διαμαρτυρίας. Δεν υπήρξε, αντίθετα, η παραμικρή αναφορά στις φασιστικές και παρακρατικές επιθέσεις, που τους τελευταίους μήνες έχουν πολλαπλασιαστεί κάτω από τη σκιά (ή και με την απροκάλυπτη στήριξη) των σωμάτων ασφαλείας.

Θυμίζουμε, επί τροχάδην, κάποια από τα πιο χαρακτηριστικά κρούσματα του είδους:

*Τη ρίψη χειροβομβίδων στο «στέκι μεταναστών», σε δωμάτιο στο οποίο συνεδρίαζαν εκείνη την ώρα δεκάδες μέλη του Συλλόγου Αντιρρησιών Συνείδησης, επίθεση από την οποία κατά τύχη και μόνο δεν θρηνήσαμε δεκάδες ανθρώπινα θύματα (24.2.09).

*Τη ρίψη μολότοφ από παρακρατικούς φασίστες (με ακάλυπτα και ως εκ τούτου αναγνωρίσιμα πρόσωπα), μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ, ενάντια σε αντιρατσιστική διαδήλωση στον Αγιο Παντελεήμονα (6.7.09).

*Την επίθεση ναζιστών στην κατάληψη «Βίλα Αμαλίας», μισή ώρα μετά τη συνομιλία τους στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα με
τον υπουργό Δημ. Τάξης Χρήστο Μαρκογιαννάκη (9.7.09).


*Την επιδρομή ροπαλοφόρων που συνοδεύτηκε από απρόκλητους τραυματισμούς πολιτών στην κατάληψη «Rosa Nera» στα Χανιά (13.9.09).


*Τις αλλεπάλληλες βομβιστικές επιθέσεις σε αντιεξουσιαστικά στέκια όπως η ΥΦΑΝΕΤ (25.7.09), το Κτήμα Πραποπούλου (1.8.09),
το Radio Revolt (21.7. και 4.8.09) κ.ο.κ.

Είναι προφανές ότι η εξέλιξη αυτή, η ανάδυση δηλαδή μετά το Δεκέμβρη ενός παρακράτους «λευκής τρομοκρατίας χαμηλής
έντασης», το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τις παραδοσιακές διασυνδέσεις τμημάτων της ΕΛΑΣ με τις ναζιστικές συμμορίες,
αποτελεί πολύ σοβαρότερο κίνδυνο για τη δημόσια ζωή από τους χουλιγκανισμούς των μικροομάδων που έσπασαν π.χ.
μεσημεριάτικα κάποιες βιτρίνες και ΙΧ στο Κολωνάκι.

Μόνο που κανείς, από την πολιτική μας ηγεσία και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ,
δεν φαίνεται διατεθειμένος να το δει.

o Αντωνης Καφετζοπουλος απαντά στον κυριο Σημαντικο (του Λάος )... Τον.. Πλευρη ντε ...


τιποτα δεν παει χαμένο...(Λοίζος)





στους παλιους φιλους...

σε οτι εχει απομεινει ακόμα



Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ 'ΡΘΕΙ, ΘΑ 'ΧΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ..Klik στον Μοναχικο Λύκο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ 'ΡΘΕΙ, ΘΑ 'ΧΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
αποσπασμα :
Ο θάνατος θα 'ρθει, θα 'χει τα μάτια σου -


.......................................................
......................................................


Για όλους ο θάνατος έχει ένα βλέμμα.



Ο θάνατος θα 'ρθει, θα 'χει τα μάτια σου,



θα 'ναι σαν να τελειώνεις μ' ένα πάθος,



σαν να αντικρίζεις πάλι στον καθρέφτη



πρόσωπο να αναδύεται νεκρό,



σαν να ακούς ένα χείλι σφαλισμένο.



Αμίλητοι στην άβυσσο θα πάμε.

22 Μαρτίου '50

Τσέζαρε Παβέζε (1908- 27/8/1950)





Από τη συλλογή «Ο θάνατος θα 'ρθει, θα 'χει τα μάτια σου» (Τουρίνο, 1951). Μετάφραση από το ιταλικό πρωτότυπο: Κάρολος Τσίζεκ - Μαρία Καραγιάννη. ΡΟΕΤΙ ITALIANI DEL ΧΧ SECOLO. EDITRICE LA SCUOLA. BRESCIA 19

Τουρκία: «Το εξπρές του μεσονυχτίου» για μετανάστες - μειονότητες

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=02/10/2009&id=87803

Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ


Χωρίς να έχει επικυρώσει την ευρωπαϊκή συνθήκη για την αναγνώριση της προστασίας των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, με περιθωριοποιημένες τις θρησκευτικές μειονότητες, μακριά από τα ευρωπαϊκά στάνταρ στην υποδοχή και παραμονή των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο και έχοντας μονίμως εκτοπισμένο τον πληθυσμό της κουρδικής εθνότητας, η Τουρκία πορεύεται στον δρόμο για την... πλήρη ένταξή της στην Ενωμένη Ευρώπη.


Αυτά είναι συμπεράσματα από το περιεχόμενο δύο ειδικών εκθέσεων για την κατάσταση των μειονοτήτων, μεταναστών και αιτούντων άσυλο στην Τουρκία, που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τόμας Χάμαρμπεργκ. Ο επίτροπος εκθέτει, με διπλωματικό τρόπο, την Τουρκία αναφέροντας ότι:



1 Οι τουρκικές Αρχές δεν αναγνωρίζουν επισήμως την ύπαρξη καμίας άλλης μειονότητας εκτός της αρμενικής, της ελληνικής και της εβραϊκής, ενώ δεν έχουν επικυρώσει ακόμη το Πρωτόκολλο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των μειονοτήτων.



2 Οι πληθυσμοί κουρδικής εθνότητας είναι μόνιμα εκτοπισμένοι σε περιοχές που δεν έχουν καθαριστεί από τις νάρκες, φρουρούμενοι από στρατεύματα σε κάθε χωριό και δίχως να έχει διασφαλιστεί ακόμα η αποτελεσματική επανεγκατάστασή τους.



3 Παρ' όλο που η Τουρκία καμώνεται ότι έχει αναλάβει δράση κατά της εμπορίας ανθρώπων, δεν έχει υπογράψει ακόμη τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά του τράφικινγκ.



4 Τα πρόσφατα νομοθετικά μέτρα που έλαβε η τουρκική κυβέρνηση για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων των μη μουσουλμανικών ιδρυμάτων δεν ενσωματώθηκαν πλήρως στη σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.



5 Η πρωτοβουλία για έναρξη διαλόγου με τους εκπροσώπους των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Τουρκία αποτελεί «γράμμα κενό», αφού στην πράξη εξακολουθούν να περιθωριοποιούνται οι θρησκευτικές μειονότητες.



6 Οι Ρομά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στο να έχουν κάποια κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, ενώ πέφτουν συχνά θύματα βίας από την πλευρά των αστυνομικών και από μη κρατικούς παράγοντες.



7 Δεν υπάρχει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο και η επαρκής εκπαίδευση των συνοροφυλάκων ώστε να εντοπίζονται με ευκολία οι αιτούντες άσυλο ανάμεσα στους μετανάστες.



Παρατηρώντας με ανησυχία την αύξηση των απελάσεων το 2008 στο Ιράν και το Ιράκ, καθώς και τις καταγγελίες για μη επαρκή έρευνα ορισμένων περιπτώσεων, ο επίτροπος καλεί την Τουρκία να απαγορεύσει τις ομαδικές απελάσεις ξένων από το έδαφός της.



Για τους ανήλικους μετανάστες, τέλος, τονίζει ότι θα πρέπει να τους παρέχεται ιδιαίτερη φροντίδα, να τους προσφέρεται ενημέρωση στη μητρική τους γλώσσα και να τους δίνεται ένας προσωπικός φύλακας-συνοδός.

Συνταγματική ιστορία

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=02/10/2009&id=87962


Από τη Σταυρούλα Γ. Τσούπρου Γιολάντα Χατζή

Τα ελληνικά Συντάγματα και η ιστορία τους
εκδόσεις Κέδρος, σ. 40

απόσπασμα
Πριν η Ελλάδα αποκτήσει μοναρχικό Σύνταγμα, το 1844, είχαν προηγηθεί ο καταστατικός χάρτης του Ρήγα (τα επαναστατικά σχέδια του οποίου δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα), τα 4 Συντάγματα της Επτανήσου Πολιτείας και, βέβαια, τα Επαναστατικά Συντάγματα. Διαβάζουμε, μάλιστα, μεταξύ άλλων, στο ανά χείρας βιβλίο, ότι όταν η Ελλάδα απέκτησε το πρώτο της Σύνταγμα, το 1822, γραπτά Συντάγματα διέθεταν μόνον οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Γαλλία, η Δανία, η Σουηδία και οι Κάτω Χώρες, και ακόμη ότι το Ελληνικό Σύνταγμα του 1827 ήταν το αρτιότερο και το προοδευτικότερο Σύνταγμα της Ευρώπης την εποχή εκείνη. Πριν το 1844 ο Οθων είχε βασιλεύσει ήδη επί δέκα χρόνια χωρίς Σύνταγμα, ως «ελέω Θεού» μονάρχης, με εδραιωμένη για μεγάλο διάστημα και σε μεγάλο μέρος του λαού την αντίληψη ότι η μοναρχία αποτελούσε την ιστορική συνέχεια των βυζαντινών αυτοκρατόρων.




Με αρωγό ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό, η συγγραφέας διηγείται τη συνέχεια, που περνά από τη Βασιλευόμενη Δημοκρατία (1864-1923) -το Σύνταγμα του 1864 ήταν και πάλι από τα πιο προοδευτικά της Ευρώπης εκείνη την εποχή αλλά, δυστυχώς, οι παραβιάσεις του από τον βασιλιά ήταν συνεχείς-, την Ελληνική Δημοκρατία των ετών 1923-1935, την Παλινόρθωση (1935-1941) και τη Μεταπολεμική Βασιλευόμενη Δημοκρατία (1944-1967). Η Γιολάντα Χατζή στέκεται ιδιαίτερα στη λεπτομέρεια εκείνη του Συντάγματος που τέθηκε σε ισχύ από το 1952 και η οποία προέβλεπε ότι το κράτος κηρύσσεται σε κατάσταση πολιορκίας όταν υπάρχει εκτός από εξωτερικός (το οποίο ίσχυε και με τις προηγούμενες ρυθμίσεις) και «εσωτερικός εχθρός». Η λεπτομέρεια αυτή κόστισε εξορίες, φυλακίσεις και εξευτελισμούς σε πάρα πολλούς ανθρώπους ενώ, επιπλέον, στάθηκε και το βασικό στοιχείο που χρησιμοποίησαν οι συνταγματάρχες για να καταλύσουν τη δημοκρατία το 1967.

busy bee: Η βαθιά συντηρητικότητα των Baby Boomers (A time to break silence)

busy bee: Η βαθιά συντηρητικότητα των Baby Boomers (A time to break silence)

Λευκή κορδέλα

ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ Είδα ξανά, χάρη στο Kemes τη Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε (2009). Οπου ένας δάσκαλος αφηγείται παράξενα γεγονότα σε γερμανι...