αναμεσα σ’Αυγερινό κι Αποσπεριτη που πάει η πνοη μας οταν φευγει απ τη μύτη ;

αναμεσα σ’Αυγερινό κι Αποσπεριτη
που πάει η πνοη μας οταν φευγει απ τη μύτη ;
———————————–

-αυτοι που φευγουν ειναι πάντα μόνοι

σαν και τα τρενα που δεν ξερουμε που πάνε
σαν και τους φίλους τη στιγμή που μας πουλάνε
σαν διαβαταρικα πουλιά οταν πετάνε …

Αυτοι που φευγουν ειναι πάντα μόνοι
εμεις για λίγο ,μόνο , θα νιαστουμε
”που πας ψυχή; ” που φευγεις; ”

θα τους πουμε

που πάς πνοή,που πας κοματι της καρδιας μου ,
μόνο για λίγο σε ενιωσα, τοσο σιμα μου
————————————————————–

-για λίγο τους θυμομαστε, και τους ξεχνάμε
λίγο τους κλαιμε κι υστερα τους προσπερνάμε