Ένα λιβάδι μέσα στην ομίχλη που ονειρεύεται: Ανεπίδεκτοι αθανασίας

Ένα λιβάδι μέσα στην ομίχλη που ονειρεύεται: Ανεπίδεκτοι αθανασίας

εξαιρετικο :

αποσπασμα
''Σταθήκαμε στ’ αλήθεια, τι άσωτοι
Μες στη φιλαργυρία μας.
Ποιος θα πιστέψει άραγε
Πως σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί
Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις.
Σπέρνοντας
Και περιμένοντας το νέο φρούτο που θα βγει απ’ το κουκούτσι,
Αφήνοντας
Το γινωμένο φρούτο να σαπίσει.
Αλήθεια, τι άπραγοι
Τι ανεπίδεκτοι αθανασίας οι θνητοί.''

Αντώνης Φωστιέρηςαπό τη συλλογή Το θα και το να του θανάτου, 1987