Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Και αν μέσα μας η θλιψη μας σαν συννεφο μας βρεχει η ποιηση ειναι ξανά Ποδηλατο που τρεχει

η ποιησις αποσταγμα στιλβοντος ποδηλάτου
με λεξεις ,γευσεις ,μυρωδιες του κοσμου τ’αοράτου


οι στιχοι μοσχολουλουδα εν μεσω ξηρασιας
σε τουτη που μαραινεται γωνια της Ευρασιας

η ποιησις κι οι ποιητές που λαμπουν μες τη σκονη
-Βαρυς χειμωνας ερχεται που ολα τα παγώνει-

η ποιησις που πεθανε κιολους μας ανασταινει
σαν τον Χριστουλη στον σταυρο , στη χωρα που πεθαινει

η ποιησις ειναι ,ξανα ,το Φως τ’Αυγερινου μας
του Εωσφορου αναλαμπή στη μεση του Χαμου μας

Κιαν μέσα μας η θλιψη μας σαν συννεφο μας βρεχει
η ποιηση ειναι ξανά Ποδηλατο που τρεχει

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πια του δημοψηφισματος ερριφθησαν οι κυβοι
και καθως λενε "τα στερνα οτι τιμουν τα πρωτα"
με τρενο μοιαζει ο Συριζα που τρεχει και δεν στριβει
κι ερχεται κατα πανω μας με αναμενα φωτα

Κι εμεις στις ραγιες δεσμιοι, φρικτα καθηλωμενοι
σαν σε σταυρο που γινηκε παραλληλα κομματια
μετραμε με τις ψηφους μας το χρονο που απομενει
το τερας να μας καταπιει με τα φλογωδη ματια

Ανώνυμος είπε...

Πια του δημοψηφισματος ερριφθησαν οι κυβοι
και καθως λενε "τα στερνα οτι τιμουν τα πρωτα"
με τρενο μοιαζει ο Συριζα που τρεχει και δεν στριβει
κι ερχεται κατα πανω μας με αναμενα φωτα

Κι εμεις στις ραγιες δεσμιοι, φρικτα καθηλωμενοι
σαν σε σταυρο που γινηκε παραλληλα κομματια
μετραμε με τις ψηφους μας το χρονο που απομενει
το τερας να μας καταπιει με τα φλογωδη ματια

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...