Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Αραγες που τάχα να πατάμε ;



Παρασκευής απόγιομα , νιώθω λιγάκι μόνος

και από μέσα ανάβλυσε ο γνώριμος μου Πόνος ,

κι αναρωτιέμαι : Αραγες που τάχα να πατάμε;

το έδαφος Υποχωρεί , δεν ξευρουμε που πάμε …
Σε μονοπάτια αδειανά , σ’αγνώστους Λαβυρίνθους

πως χτίσαμε τα μέλλοντα με λασπερούς τους Πλίνθους ;


και τωρα που Κατακλυσμοί , συντέλειες του Κοσμου
έρχονται , άραγε θα διω ποτές Ξανά το Φως μου;


Με θαμπωμένα τα Γυαλιά, σιμώνω στον Καθρέφτη
και βλέπω γιαλλη μια Φορά τον εαυτό να πέφτει..
'


Σχόλιο από Νοσφεράτος Οκτώβριος 17, 2008

6 σχόλια:

celin είπε...

o,tι πρεπει η αναγνωση των ποιηματων σου για αυτη την ωρα
το μονο που με προβληματισε ειναι ποιο να πρωτοσχολιασω γιατι ολα μου αρεσαν
διαλεγω ομως αυτο,το πιο μελαγχολικο

nikos__alfa είπε...

Μόνος γεννιέται ο άνθρωπος και μόνος του πεθαίνει
τη μοναξιά να αγαπά ,αλλιώς δεν ξαποσταίνει
πικρή που είναι η ζωή μα έχει και γλυκάδα
και ξάφνου από τα σύννεφα πετάγεται λιακάδα
ή το λοιπόν που λέγαμε και τη γνωστή τη ρήση
στο τέλος η ελπίδα μας μπορεί και να ανθίσει
γιατί αυτή, θα ξαναπώ, πεθαίνει τελευταία
το παραμύθι κάνε φως, μήπως περνάς ωραία

nikos__alfa είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
nikos__alfa είπε...

Καλά ορέ Νόσφη τόσο u;ampvsan τα ..πολυεστιακά σου και ανέβασες δυο φορές το ίδιο σχόλιο;;;
Άιντε σβήσε την επανάληψη,να μη με πάρουν για οπαδό του
"εν τω πολλώ το ευ" ,
έτσι δεν λέει το ρητό; :)

υγ
αυτό το σύστημα με τα στραβογράμματα της επαλήθευσης παραείναι σπαστικό μου φαίνεται!

Νοσφεράτος είπε...

Ο.Κ

Νοσφεράτος είπε...

με την ευκαιρια λέω στον Παρπάνω σχολιαστη
Παρα τις μλκ μου εισαι ..συμπαθής ..Και ξερεις γιατι;
Γιατί ακριβώς περασε απ'το μυαλό σου η υποψια .. ;)
Υ. Γ ..και επειδή δεν εισαι χαμουτζης

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου