Ποτέ Δεν ενιωσα μια Τοση Μοναξιά

Ποτε δεν ενιωσα τοση σιχασιά
να μου ανακατευει το στομαχι
ποτε δεν ενιωσα τοσο πικρά
τον ουρανισκο και την γεύση

της ζωής μου

Ποτέ -μου φαινεται-δεν ενιωσα μια τοση αγωνία

Τους φοβους να με περιμενουνε στην καθε μου Γωνία

και μια -να βγει στο στομα μου η Ψυχή- απελπισία

Ποτε δεν ενιωσα τοση Μοναξιά

να με κυκλωνει
Να με παγώνει
Οση και χθές που εγινα πενήντα.