Αναγνώστες

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

Ολόκληρη νύχτα ( Άρης Αλεξάνδρου ) απο το Μπλογκ καλώδια(κλικ)

ANemos: Αϊντάααααα!

ANemos: Αϊντάααααα!

Σπαρταριστές αποκαλύψεις του'' Ιου ''για τις σχεσεις του Λαος με Το φαιό λάιφ στάιλ.Μεταξύ αλλων μαθαινουμε και ποιοι ειναι αυτοι οι... «Οικολόγοι Ελλάδας»με τους οποιους θα συνεργαστει το ΛΑΟΣ . Λέει ο Ιος: '' δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να γνωρίζει ότι πρόκειται για μια εμπορική «υγιεινιστική» επιχείρηση και ότι βασικό στέλεχος των «οικολόγων» αυτών είναι η κυρία Ελισάβετ που έγινε φίρμα από τις εκπομπές της Αννίτας Πάνια με το σουξέ «Πού είναι ο Βέρντι, πού είναι ο Πουτσίνι». ....


και συνεχιζει ο ΙΟΣ '' Με την κίνηση αυτή ο κ. Καρατζαφέρης κλείνει το μάτι σε όσους θέλουν να ψηφίσουν κάτι πολύ «καλτ», ενώ παράλληλα εξασφαλίζει και ένα δεύτερο κανάλι για το κόμμα του. Γιατί οι νέοι του συνεργάτες διαθέτουν το «Τηλεφώς», που απευθύνεται στο ειδικό κοινό της «οικολογικής ουφολογίας», αλλά ήδη παίρνει το «πατριωτικό» του επίχρισμα.''


Για να δειτε και ολλά αλλα ενδιαφεροντα κλικ εδώ: 
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=84250


 Πριν φυγετε δειτε και εδώ


Το κόμμα της παραλιακής στο ιδιο Λινκ οπου αναλυεται το ...οικονομικον προγραμμα του Λαος

«Λέμε αυτό που σκέπτεστε» διατείνονται οι εκπρόσωποι του ακροδεξιού χώρου....


«Λέμε αυτό που σκέπτεστε» διατείνονται οι εκπρόσωποι του ακροδεξιού χώρου. Ετσι ο λόγος τους εκφράζει -ή μάλλον διαστρέφει- μια διάχυτη υπαρκτή αίσθηση δυσφορίας στις μελαγχολικές συμβιωτικές δημοκρατίες μας. Ετσι ,εκμεταλλεύεται ένα στενόχωρο συναίσθημα: αυτό της κοινωνικής μνησικακίας αλλά και την ψευδαίσθησης της κατοχής κάποιας δήθεν κρυμμένης αλήθειας.

Σε μια εποχή όλο και πιο απρόσωπου και ακατανόητου για τους πολλούς κοινωνικού ανταγωνισμού οι εκπρόσωποι της Νέας Ακροδεξιάς εμφανίζονται σαν να λένε:«, η πραγματικότητα είναι απλή, ξεπίτηδες την κάνουν να φαίνεται περίπλοκη γιατί υπάρχει σχέδιο ,συνομωσία»: και αυτή η επίδειξη δήθεν ειλικρίνειας και αμεσότητας αγγίζει τους κοινωνικά μειονεκτούντες, όσους δεν αντέχουν ή δεν προλαβαίνουν να ερμηνεύσουν τα αίτια της δυσφορίας τους


Ετσι ο Ακροδεξιός λόγος έχει εξαρχής ένα απτό, σχεδόν σαρκικό πλεονέκτημα:Ο εχθρός για αυτόν δεν είναι απρόσωπος, δεν είναι οι αφηρημένες δυσκολίες της συναίνεσης ούτε οι δυσνόητες λειτουργίες του καπιταλισμού ή η απορύθμιση που προκαλεί ο νεοφιλελευθερισμο:όχι , ο εχθρός, ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο μετανάστης,ο ξένος.

Εξαθλιωμένος, κακοντυμένος , μυρίζει άσχημα ,μας κλέβει τις δουλειές, φέρνει αρρώστιες είναι ορατός απτός, συγκεκριμένος.
Είναι σαν κάποιος να σε βλέπει στεναχωρημένο και μόνο, κα να σου ψιθυρίζει:

« Αυτή είναι η αλήθεια –που σας την κρύβουν κάτω από περίτεχνες διακηρύξεις αντιρατσισμου: Αυτό που βλέπεις μπροστά σου. Μη τους πιστεύεις» λέει η σύγχρονη ακροδεξιά .Κι αυτό το χτύπημα στην πλάτη, αυτή η αιφνίδια εγκληση ,αυτή η εργαλειακή χρήση της αμεσότητας και του συναισθήματος βρίσκεται -νομίζω- στον πυρήνα του λαϊκισμού της σύγχρονης ακροδεξιάς.

Για σκεφτείτε: Στις συναινετικές μελαγχολικές δημοκρατίες της δυσφορίας–σκεφτείτε το –κάποιος να σου χτυπά χαϊδευτικά στην πλάτη , να γυρνάς και να βλέπεις κάποιον που να μοιαζει με το κάτοπτρο σου ,να σου λέει «είμαι σα και σένα » απλός , λαϊκός δυστυχής και μου φταίει φυσικά ο Άλλος ,ο ξένος ο μετανάστης ..»

η πλατεια ηταν γεματη






Η πλατεία ήταν γεμάτη ,
με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.
Στις γωνίες και τους δρόμους
από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές
και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή

σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ' τα σημάδια , σαν σκυλί
με συνθήματα σκισμένα, σ' έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί


στ' αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,

και ζητώ πληροφορίες και υλικό,
να φωτίσω τις αιτίες που μ' αφήνουνε μισό

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου
κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου,
στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες ,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,

η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.


[Στίχοι Δ. Σαββόπουλος]

Λευκή κορδέλα

ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ Είδα ξανά, χάρη στο Kemes τη Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε (2009). Οπου ένας δάσκαλος αφηγείται παράξενα γεγονότα σε γερμανι...