Αναγνώστες

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Der Pudel

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΑΤΑ

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΑΤΑ

Liquid modernity.(Μπαουμαν ) To ειδα στου Ρακου Κουρελαριο και αναδημοσιευω


The Trouble with Being Human These Days (official trailer) - Documentary about Zygmunt Bauman from photogl on Vimeo.

Liquid modernity is Bauman’s term for the present condition of the world as contrasted with the “solid” modernity that preceded it.
According to Bauman, the passage from “solid” to “liquid” modernity has created a new and unprecedented setting for individual life pursuits, confronting individuals with a series of challenges never before encountered.
Social forms and institutions no longer have enough time to solidify and cannot serve as frames of reference for human actions and long-term life plans, so individuals have to find other ways to organise their lives.
Individuals have to splice together an unending series of short-term projects and episodes that don’t add up to the kind of sequence to which concepts like “career” and “progress” could be meaningfully applied.
Such fragmented lives require individuals to be flexible and adaptable — to be constantly ready and willing to change tactics at short notice, to abandon commitments and loyalties without regret and to pursue opportunities according to their current availability.
In liquid modernity the individual must act, plan actions and calculate the likely gains and losses of acting (or failing to act) under conditions of endemic uncertainty.
Πηγή: Zygmunt Bauman

45. Audio Visual Archive Zygmunt Bauman πηγη 

http://kourelarios.wordpress.com/2011/08/08/liquid-modernity/
Ριξτε μια ματια και στην ετικετα Μπαουμαν για αλλα του εργα 

Η ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο..(Αποσπασμα απο αρθρο του Π Μαντζούφα ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ ΕΝΕΚΕΝ )επίσης σχετικα : E-Lawyer: Υπέρ της ψευδωνυμίας

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Η ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο..(Αποσπασμα απο αρθρο του Π Μαντζούφα)


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
'' Η ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυοΗ ελευθερία της έκφρασης και διάδοσης των στοχασμών αποτελεί συστατικό στοιχείο της προσωπικότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 14 παρ. 1 του Σ και στο άρθρο 10 παρ. 1 ΕΣΔΑ.
Το 14 Σ μολονότι αναφέρεται στην γραπτή και δια του τύπου έκφραση κατοχυρώνει οπωσδήποτε και την έκφραση γνώμης μέσω του διαδικτύου
.
Στην έκφραση περιλαμβάνονται ιδέες, γεγονότα, μηνύματα ειδήσεις και γενικότερα κάθε άποψη με την οποία το πρόσωπο εκφράζει τα συναισθήματα και τις ιδέες του. Επομένως κάθε είδους μήνυμα που μεταδίδεται στο διαδίκτυο προστατεύεται ως ελευθερία της έκφρασης. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να διαμορφώνει ελεύθερα την γνώμη του με λόγο και με εικόνα και να την διαδίδει στο χρόνο και το χώρο επιλογής του στο διαδίκτυο, χωρίς δυσμενείς γι’ αυτόν συνέπειες. Επομένως ούτε ο παροχέας πρόσβασης, ούτε το κράτος, μπορούν καταρχήν να θέσουν όρους τόσο ως προς τις εξωτερικές συνθήκες, όσο και ως προς το περιεχόμενο της επικοινωνίας
Βέβαια το δικαίωμα αυτό δεν περιλαμβάνει την δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο μολονότι το κράτος και με συνταγματική επιταγή(5 Α παρ. 2 Σ) έχει υποχρέωση να διευκολύνει με υλικά μέσα την πρόσβαση και να την καταστήσει τεχνολογικά και οικονομικά προσιτή σε όλους(πρωτίστως στο εκπαιδευτικό σύστημα)
Η ελευθερία της έκφρασης περιλαμβάνει την ελευθερία του πληροφορείν και του πληροφορείσθαι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε πληροφορία μπορεί να είναι προσιτή σε όλους, ιδίως όταν αφορά στην ιδιωτική ζωή και τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, στα επαγγελματικά, φορολογικά, ιατρικά, και δικηγορικά απόρρητα καθώς και σε πεδία της κρατικής δραστηριότητας που συνδέονται με την δημόσια τάξη και ασφάλεια (π.χ εθνική άμυνα).''
Απο το αρθρο :ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. Του Π.Μαντζούφα, ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ  ΕΝΕΚΕΝ
βλ επίσης σχετικα :
E-Lawyer: Υπέρ της ψευδωνυμίας

αποσπασμα απο το παραπάνω:''Το να υποχρεώσεις όμως όσους συμμετέχουν στην Κοινωνία της Πληροφορίας, προκειμένου να διαδώσουν, να αντλήσουν και να ανταλλάξουν πληροφορίες σε δημόσια προσβάσιμο χώρο, να το κάνουν αποκλειστικά και μόνο επωνύμως, θεωρώ ότι συνιστά έναν υπέρμετρο περιορισμό, ο οποίος δεν μπορεί να θεωρηθεί συμβατός με την ελευθερία της έκφρασης, αλλά και το δικαίωμα του πληροφοριακού αυτοκαθορισμού.
Αν εγώ θέλω να αυτοαποκαλούμαι e-lawyer ή Ρίτα Χέηγουορθ στο διαδίκτυο, κανείς δεν μπορεί να μου επιβάλλει να υπογράφω με το όνομα που γράφει το δελτίο της αστυνομικής μου ταυτότητας, γιατί διαφορετικά μου περιορίζει υπέρμετρα την ελευθερία της έκφρασης, η οποία μου επιτρέπει λ.χ. να ντύνομαι όπως θέλω και να βγαίνω στα κανάλια με ψευδώνυμο, όπως άλλωστε ήδη κάνουν εδώ και χρόνια πολλοί γνωστοί άνθρωποι του θεάματος και των μέσων ενημέρωσης. Τα κείμενα που γράφουμε στα blogs δεν είναι δηλώσεις που απευθύνονται σε δημόσιες αρχές, όπως λ.χ. οι καταγγελίες που πρέπει να είναι ενυπόγραφες και να έχουν ακριβή στοιχεία!
Όπως το απόρρητο των τηλεπικοινωνιών επιτρέπει στους συνδρομητές τηλεφώνου να ζητούν απόκρυψη του αριθμού τους και να μην μπαίνει το όνομά τους στους τηλεφωνικούς καταλόγους που διατίθενται δημόσια στο κοινό (και μάλιστα βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας - Οδηγία 2002/58), έτσι δεν μπορεί κανείς να με υποχρεώσει να βάλω το ονοματεπώνυμό μου στο ιστολόγιό μου
.''

Η Λαγνεια και τα πάθη: Ο Αριστοτέλης ο Μεγαλέξανδρος και η ωραια εταίρα



…


Λέγεται ότι ο Αριστοτέλης εξήγησε στον Μέγα Αλέξανδρο, την κακή επίδραση που είχε πάνω του το να διαθέτει υπερβολικό χρόνο και υπερβολική ενέργεια σε κάποια εταίρα , την Φυλλίδα. Ο Αλέξανδρος εγκατέλειψε την Φυλλίδα, αλλά της είπε ότι το έκανε μετά από παραίνεση του Αριστοτέλη . Η Φυλλίς ορκίστηκε να εκδικηθεί τον Αριστοτέλη, και ετσι βάλθηκε να τραγουδά και να χορεύει και γενικά να τον προκαλεί μπροστά στο παράθυρο του μελετητηρίου του:«τα μαλλιά της ήταν λυτά,τα πόδια της γυμνά και η ζώνη λυμένη από το φόρεμα της »

Τελικά , ο Αριστοτέλης έπεσε στην παγίδα της και , αρπάζοντας την Φυλλίδα μέσα από το παράθυρο, της δήλωσε το πάθος του . Εκείνη δέχθηκε να γίνει δική του με τον όρο να της ικανοποιήσει πρώτα μια μικρή επιθυμία. Έπρεπε να την αφήσει να τον ζέψει , να τον ιππεύσει και να την περιφέρει στον κήπο.

Ο συνεπαρμένος Αριστοτέλης το έκανε, αλλά η Φυλλίς είχε καλέσει και τον Αλέξανδρο για να δει με τα μάτια του την ταπείνωση.

«Δάσκαλε, είναι δυνατόν;» απόρησε ο Αλέξανδρος, και τότε ο Αριστοτέλης τον προειδοποίησε ότι ,αν η λαγνεία μπορεί να κυριεύσει ετσι την ίδια τη σοφία ένας όχι και τόσο σοφός νεαρός, όπως ο Αλέξανδρος, πρέπει να είναι διπλά προσεκτικός. Στον μύθο, ο Αλέξανδρος καταλαβαίνει και συγχωρεί τον Αριστοτέλη

G. Agamben, Η πολιτικοποίηση του θανάτου/αναδημοσιευση απο το ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ(ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ")

G. Agamben, Η πολιτικοποίηση του θανάτου

Giorgio Agamben, Homo Sacer- Κυρίαρχη εξουσία και γυμνή ζωή,  εκδ. Scripta, Αθήνα 2005, μετάφραση Π. Τσιαμούρας, επίμετρο Γ. Σταυρακάκης, ISBN 960-7909-65-8.
(…) Σε ένα ευφυές άρθρο του, o Willard Gaylin επικαλέστηκε το φάσμα σωμάτων -που ο ίδιος αποκαλεί neomorts [σ.τ.μ.: νεονεκροί] -τα οποία θα είχαν το νομικό καθεστώς των πτωμάτων, αλλά θα μπορούσαν να διατηρήσουν, ενόψει ενδεχομένων μεταμοσχεύσεων, κάποια χαρακτηριστικά της ζωής: ” θα ήταν ζεστά, παλλόμενα και διουρούντα”.  Σε αντίθετο επίπεδο ένας θιασώτης του εγκεφαλικού θανάτου χαρακτήρισε ως έναν faux vivant [σ.τ.μ. ψευδοζωντανό] το σώμα που διατηρείται ζωντανό με τεχνητά μέσα, υποστηρίζοντας ότι είναι θεμιτή οποιαδήποτε παρέμβαση πάνω του δίχως καμία επιφύλαξη.
Η νοσοκομειακή αίθουσα ανάνηψης -όπου ταλαντεύονται μεταξύ ζωής και θανάτου ο neomort, το πρόσωπο που βρίσκεται σε “υπερβαθέν κώμα” και ο faux vivant- οροθετεί έναν χώρο εξαίρεσης όπου προβάλλει σε καθαρή μορφή μια γυμνή ζωή για πρώτη φορά πλήρως ελεγχόμενη από τον άνθρωπο και την τεχνολογία του. Και επειδή ακριβώς πρόκειται όχι για ένα φυσικό σώμα, αλλά για μια ακραία ενσάρκωση του homo sacer (ορισμένοι έφτασαν στο σημείο να αποκαλέσουν το πρόσωπο που βρίσκεται σε “υπερβαθέν κώμα” ως ” μια ενδιάμεση ύπαρξη μεταξύ ανθρώπου και ζώου”), το διακύβευμα είναι, για μια ακόμα φορά, ο ορισμός μιας ζωής η οποία μπορεί να αφαιρεθεί δίχως να διαπραχθεί ανθρωποκτονία (και η οποία, όπως ο homo sacer, είναι “άθυτη”, με την έννοια ότι δεν θα μπορούσε προφανώς κάποιος να θανατωθεί συνεπεία μιας θανατικής ποινής).
Ως εκ τούτου δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι μεταξύ των περισσότερων ένθερμων υποστηρικτών του εγκεφαλικού θανάτου και της νεωτερικής βιοπολιτικής συγκαταλέγονται και εκείνοι οι οποίοι επικαλούνται την παρέμβαση του κράτους, το οποίο, αποφασίζοντας τη στιγμή του θανάτου, θα επιτρέπει την ακώλυτη παρέμβαση στον ” ψευδοζωντανό”, όταν αυτός βρίσκεται στην αίθουσα ανάνηψης.(…)
G.Agamben,Homo Sacer, εκδ. Scripta, Αθήνα 2005, μετάφραση Π. Τσιαμούρας, επίμετρο Γ. Σταυρακάκης, σελ. 253-254 (απόσπασμα).

Walter Benjamin-Για μια κριτική της βίας/∞ Α π ε ι ρ 8

Walter Benjamin-Για μια κριτική της βίας



Walter Benjamin-Για μια κριτική της βίας 
(Πρώτο Μέρος) 




Λευκή κορδέλα

ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ Είδα ξανά, χάρη στο Kemes τη Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε (2009). Οπου ένας δάσκαλος αφηγείται παράξενα γεγονότα σε γερμανι...