ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ


'Ηταν πρωί τ' Αυγούστου,

κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αγέρα
στην ανθισμένη γη.


Βλέπω μια κόρη, κλαίει,
σπαρακτικά θρηνεί,

σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί.

Είχεν αντρειά και θάρρος
κι αιώνια θα θρηνώ,
το πηδηχτό του βήμα
το γέλιο το γλυκό.


Ανάθεμα την ώρα , κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί.


Ω! να 'ταν σκοτωμένο

στου αρχηγού το πλάι
και μόνο από βόλι
Εγγλέζου να 'χε πάει


κι από απεργία πείνας
μέσα στη φυλακή
θα 'ταν τιμή μου

που 'χασα το γελαστό παιδί.

Βασιλικιά μου αγάπη,
μ' αγάπη θα στο λέω
για τ' ότι έκανες

αιώνια θα σε κλαίω

γιατί όλους τους εχθρούς μας
θα ξέκανες εσύ.

Δόξα τιμή στο αξέχαστο
γελαστό παιδί.

Βασιλικιά μου αγάπη,
μ' αγάπη θα στο λέω
για τ' ότι έκανες
αιώνια θα σε κλαίω
γιατί όλους τους εχθρούςμας
θα ξέκανες εσύ.


Δόξα τιμή στο αξέχαστο γελαστό παιδί.


Γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ.Δόξα τιμή στο αξέχαστο γελαστό παιδί .