The Bow-το τόξο










δειτε για την ταινια εδώ
αποσπασματα :
''Δέκα χρόνια μακριά από τον πολιτισμό, πάνω σε μια αγκυροβολημένη μαούνα, στην ανοιχτή θάλασσα, την οποία χρησιμοποιούν οι ερασιτέχνες ψαράδες, βρίσκεται η νεαρή κοπέλα, που ο ηλικιωμένος βαρκάρης περιμάζεψε από την ηλικία των έξι ετών. Όμορφη και συνάμα φιλική με τους κατά καιρούς επισκέπτες του σαπισμένου από την πολυκαιρία σκαριού, έχει εξάψει πολλές φορές την ερωτική τους διάθεση, που όμως σβήνει πάντοτε μπρος στις απειλητικές διαθέσεις του γερο-καπετάνιου, όταν τους σημαδεύει με το αυτοσχέδιο τόξο του. Η μέρα της ενηλικίωσης της μικρής όμως πλησιάζει, μαζί με την στιγμή που ο μαουνιέρης έχει υποσχεθεί πως θα την κάνει γυναίκα του...


 Εκεί που η ποίηση συναντά την μελωδία και εκεί που το υπερφυσικό αγγίζει την αλληγορία, μας ταξιδεύει το τόσο μελαγχολικά πλασμένο The Bow, που είναι εξ ολοκλήρου γυρισμένο σε ένα τοποθετημένο στην μέση του πουθενά σκάφος, πλήρως αποξενωμένο από τις προσταγές της προόδου και του πολιτισμού. Για την νεαρή αμίλητη κοπέλα, που οι φωτογραφίες του πραγματικού κόσμου χάνονται θολές πίσω στην παιδική της ηλικία, το ξύλινο κατάστρωμα και το βρώμικο αμπάρι, είναι όλα εκείνα που έχει αποτυπώσει στην μέχρι τώρα περιορισμένη ζωή της. Οι επισκέπτες ψαράδες μοιάζουν, στον ελαχίστων εμπειριών νου της, σαν να φτάνουν από το πουθενά, αφού για εκείνη το όριο της φτάνει μέχρι την σκουριασμένη κουπαστή, που είναι κρεμασμένη η κούνια της. Μοναδική της διέξοδος η μουσική, που περισσότερο την φαντάζεται να βγαίνει από το μετατρεπόμενο σε έγχορδο όργανο τόξο, που πάνω στον περιορισμό του καραβιού φαντάζει να έχει αμέτρητες χρήσεις.



Το ίδιο συμβαίνει και με τον ηλικιωμένο προστάτη και επίδοξο σύζυγό της. Την προστατεύει από κάθε κίνδυνο, δεν εκδηλώνει πάνω της σεξουαλικές ορέξεις και φαίνεται να ζει μόνο για εκείνη την στιγμή που θα της φορέσει το νυφικό κιμονό και θα γίνει κι επίσημα δική του. Άλλωστε ο δικός τους κώδικας επικοινωνίας δεν είναι τα λόγια και οι λέξεις. Είναι οι ματιές, τα νεύματα και κάποιοι ψίθυροι, που έχουν συντάξει την δική τους ιδιόμορφη διάλεκτο. Φυσικά δεν μπορείς ουδέποτε να ξεγελάσεις την φύση, κάτι που θα διαφανεί απόλυτα από την στιγμή που στο καράβι θα ανέβει ένας όμορφος νέος, που θα συμπαθήσει το – κατά την άποψη του – φυλακισμένο κορίτσι και θα θελήσει να του αποκρυπτογραφήσει την αλήθεια. ''



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τώρα είναι σαν να παλεύεις με τον Αόρατο άνθρωπο : χτυπιέσαι μόνος σου στον αέρα..

Και η γραφή γίνεται πάλι το μοναδικό μας Ξόρκι.