Σαν αστραπή στο Πουθενά ειν ‘ η Αγάπη




Σαν αστραπή στο Πουθενά ειν ‘ η Αγάπη
Σαν την Αλήθεια που όλο λάμπει η αυταπάτη

Σαν ενός Άγγελου φτερά ειν’ η χαρά
Μα η λύπη μοιάζει με Μονοκερου ουρά

Σαν την φωτιά που σιγοκαίει η πικρία
Και σαν το κάρβουνο που καίει η κακία

Σαν Μαύρο αίμα που κυλά σε αρτηρία
Σφύζει ζωή, κινεί τον κόσμο η Μοχθηρία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τώρα είναι σαν να παλεύεις με τον Αόρατο άνθρωπο : χτυπιέσαι μόνος σου στον αέρα..

Και η γραφή γίνεται πάλι το μοναδικό μας Ξόρκι.