το Μπλόκαρε το Fb Συμπαρασταθείτε στη Σπηλιά του Μοντεχρήστου


Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ - ΗΛΙΑΣ ΙΩΑΚΕΙΜΟΓΛΟΥ:ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ


ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ - ΗΛΙΑΣ ΙΩΑΚΕΙΜΟΓΛΟΥ




ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣεκδόσεις Μελάνι
Δανειζομαι μια παρουσιαση απο την Δ/νση που αναγραφεται παράκατω


http://www.lifo.gr/content/x21/48.html


”Η πατρίδα ανάποδαΈννοιες όπως «έθνος», «πατρίδα», «σημαία» στηρίζουν ιδεολογικούς μηχανισμούς απομόνωσης και ξενοφοβίας, υποστηρίζουν η Σώτη Τριανταφύλλου και ο Ηλίας Ιωακείμογλου.ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ


Πριν από μερικούς μήνες, στην ταράτσα του σπιτιού της με θέα την Ακρόπολη, η ιστορικός Μαριάννα Κορομηλά μας έλεγε με συγκρατημένη οργή: «Tολμάνε, λοιπόν, σε όλα αυτά τα χωριά στην Πελοπόννησο, στο χωριό Λάλα ας πούμε, να απαγορεύουν στους Αλβανούς να σηκώσουν τη σημαία; Φαντάσου να λένε το χωριό σου Λάλα, αρβανιτιά μαύρη, δηλαδή, τιμή μας και καμάρι μας αλλά αρβανιτιά, και να μην επιτρέπουν σ’ ένα παιδάκι που ήρθε από την Αλβανία πριν από δέκα χρόνια να σηκώσει τη σημαία. Μα γιατί χρυσέ μου; Eσένα ήρθε ο παππούς σου πριν από διακόσια χρόνια. Στο Λάλα ξέρουμε, μάλιστα, και πότε. Ήρθαν το 1770 και σφάξανε και όλους τους Χριστιανούς. Ε, για στάσου! Τι είσαι εσύ; O απόγονος του Περικλή;»
Ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία, η υπεροχή της φυλής, η πεποίθηση «Griechenland ϋber alles», η φετιχιστική λατρεία των εθνικών συμβόλων, μας ακολουθούν σταθερά σε κάθε βήμα. Ακόμα και σήμερα, στην εποχή της σαρωτικής παγκοσμιοποίησης και του τεχνολογικού big bang που υποτίθεται ότι συρρίκνωσε τις διαφορές του κόσμου. Η κακοποίηση και ο εξευτελισμός των μεταναστών στο Αστυνομικό Tμήμα Ομονοίας υποθέτουμε ότι γλύκαναν λίγο τις καρδιές των Ελλήνων πατριωτών. Όσων επαγρυπνούν και αγωνίζονται, τέλος πάντων, για το ακμαίο ηθικόν και την καθαρότητα του έθνους.
Ο παραληρηματικός εθνικισμός και η σημαία ως πατριωτικό, «καθαγιασμένο σύμβολο» προσεγγίζεται εύστοχα και στο σύντομο αλλά πολύ- τιμο, κατά τη γνώμη μας, βιβλίο «Για τη σημαία και το έθνος» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μελάνι». Η Σώτη Τριανταφύλλου και ο Ηλίας Ιωακείμογλου αναλύουν συνοπτικά, καίρια και νηφάλια τα εθνικιστικά φαινόμενα και τις συλλογικές φαντασιώσεις που τα συνοδεύουν, τη φετιχιστική λατρεία της σημαίας ως μιλιταριστικό υπόλειμμα, αλλά και την επαρχιώτικη αντίληψη για την Ιστορία και τη φυλετική μας ανωτερότητα.
Οι συγγραφείς του βιβλίου ξεκαθαρίζουν εξ αρχής ότι δεν συμμερίζονται τα πατριωτικά αισθήματα κανενός έθνους, για να υποστηρίξουν ότι ο πατριωτισμός είναι ένας ευφημιστικός όρος για τον εθνικισμό, ο οποίος κατασκευάζει τα κράτη εγκαθιστώντας μια μορφή γενικευμένης πλάνης σχετικά με τη φύση του «έθνους». Αμφισβητώντας το «έθνος» ως ιδέα, τσαλακώνουν και τους μύθους της εγχώριας εκδοχής του: «τα ιερά και τα όσια των καταβολών μας, τη δήθεν ευγενή καταγωγή των Ελλήνων, τη δήθεν ιστορική συνέχεια του ελληνισμού και τις χρυσές σελίδες του ηρωισμού του, την πολιτιστική ή βιολογική ομοιογένεια του, καθώς και όλα τα παρελκόμενα της εθνικής ιδεολογίας».
Άκρως ενδιαφέρουσα είναι η προσπάθεια του Ηλία Ιωακείμογλου να αποσυναρμολογήσει τον ιδεολογικό μηχανισμό παραγωγής πατριωτών, εστιάζοντας στην οικογένεια ως μικρογραφία του «έθνους». Πρόκειται για ιδεολογικό μηχανισμό που μαθαίνει στα παιδιά να συγκροτούν φαντασιακές κοινότητες, να ζουν σε κόσμους χωρίς χρόνο που λειτουργούν με την επανάληψη και τα τελετουργικά […] και παράγει άτομα που νιώθουν απέχθεια για την αλλαγή, την εξέλιξη, την καινοτομία και ακόμη περισσότερο για την ανατροπή».
Η Σώτη Τριανταφύλλου με αφετηρία την ιστορία της σημαίας, από τα λάβαρα και τις σημαίες των Ινδιάνων και των Κινέζων μέχρι την εμπορευματοποιημένη, αμερικανική εκδοχή της, δεν αργεί να φτάσει στον εντοπισμό της μισαλλοδοξίας. Μιλάει για το σταυρό ως σύμβολο μίσους και έμβλημα εξστρεμιστικών οργανώσεων, όπως η Κου Κλουξ Κλάν. Και προσεγγίζει όχι μόνο τον δεξιό αλλά και τον αριστερό εθνικισμό. Ο εθνικισμός δεν είναι άλλωστε αποκλειστικότητα καμιάς πολιτικής παράταξης και καμιάς κοινωνικής τάξης. Η «πατριωτική» Αριστερά αναλύει τον κόσμο όπως οι «αντιδραστικοί» της αντίπαλοι, δηλαδή με βάση εθνικά και φυλετικά κριτήρια που ονομάζονται «εθνική ταυτότητα» και «εθνική κληρονομιά» γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου για να καταλήξει: «Το έθνος, τόσο κατά τη δεξιά όσο και κατά την αριστερή νοοτροπία, ισοδυναμεί με μια μορφή θηλυκότητας. Η πατρίδα είναι μια γόνιμη μητέρα που πρέπει να προστατευτεί και να δοξαστεί από τους άνδρες: στρατιώτες και ποδοσφαιριστές. Οι γυναίκες περιορίζονται στον «ιερό», πλην παρασκηνιακό, ρόλο της αναπαραγωγής πολιτών που με τη σειρά τους θα υπηρετήσουν το έθνος στις μάχες, στις παρελάσεις και στα γήπεδα».
Αρκετά λοιπόν με την εθνική υπερηφάνεια. Ο αυτοθαυμασμός και η νηπιακή αντίληψη για την Ιστορία κρατά ακόμα αυτήν τη φωτεινή χώρα, δέσμια αρκετών αδυναμιών που ήδη θα έπρεπε να έχουμε υπερβεί. Θέλετε να τις απαριθμήσουμε

http://www.lifo.gr/content/x21/48.html
ολο το Βιβλιο μπορειτε να το δειτε ΕΔΏ:
http://www.scribd.com/doc/6512030/-

Δεν υπάρχουν σχόλια:

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου