το Μπλόκαρε το Fb Συμπαρασταθείτε στη Σπηλιά του Μοντεχρήστου


Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

Πέτρος Θεοδωρίδης :Δυσφορία στη Δημοκρατία . Ενεκεν τεύχος 18ον Δεκέμβριος 2010 .

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο θειος Ισιδωρος


Να συπληρωσω θα'θελα, γιαυτη τη δυσφορια
πως ειναι ο κορονοϊος η βασικη αιτια

κι ενώ γυριζαμε στα μπαρ κι ημαστααν ολο σούρα
εσχατως ξενερωσαμε απ' την πολυ κλεισουρα

έτι κλεισθεντων ολων μας εις τεσσαρα ντουβαρια
εις τους εξωστες βγηκαμε και τραγουδαμε αρια.

Μα ειναι κι αλλα προβληματα που'χει η Δημοκρατια
που οψεται ο ιμπεριαλισμος και η ξενοκρατια:

Η πεταλουδα που κουνά στην Κινα τα φτερα της
κι είναι το δικιο που ζητα για να βρει ο εργατης

ειναι η δισκοιλιοτητα και οι πολλες φαγουρες
τα μετρα που θα παρουμε για τις σκορδοκαούρες

που για την ευτυχια μας αποτελουν εμποδια
και η γυναικα που ’κλασε στου αντρα της τα ποδια*  (καθήμενη)
είναι η επικαιροτητα και οι συχνες ζαλαδες
το οζον που αφανιζεται σαν κλανουν οι αγελαδες

Μα εκει, στης λιστας την κορφη, αγαπητη μου Γιόλα,
βρισκεται ο Χατζηπετρης, που ευθυνεται για όλα!

Νοσφεράτος είπε...

θειε που απο το Ιδρυμα μου έστειλες σημάδι / θΑμμενοι οπως είμαστε στα έγκατα του Α δη /μέσα τα βαθιά του Σπήλαια και στου Ιου τη Μπόχα ] ax ποσο την πεθύμησα την Γλωσσά Βωμολόχα / θειε μου ποσο θαθελα ναμουν στη Χελιδώνα / και τα ποιηματακια μας τρέμουν χλωμά και μόνα ,/ και βγηκε ο χαρος Παγανια εδω στη Σαλονικη / και ολοι γυρω αδημονούν και επιζητουν τη Νικη / κι ανοιγοκλείνουν αι οπαί σαν να τανε Αιδοία / και σφάζει τα παιδάκια της κι η τρομερη Μηδεία / Θεια ελπιζω το Ιθι παρεμβαση να κανει / δεν το αντεχω πια αυτο και εχω αποκαμει / Φωναξε σε Συνεδριο τους πιο παλιους Ιθίτες / αχ ! θειε μου ... Που μπλεξαμε με τουτους τους Αλήτες ;

Ανώνυμος είπε...

Ο θειος

ΠΡΟΣ ΒΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΟΡΦΩΣΗ

Νοσφυ, ενα μονο θα σου πω και θα σου επισημανω
στο λεω εμπιστευτικα, σε σενα και στον Πανο

απο την απομονωση που διαγω εδω, στη ντάτσα:
Πως για τον κωρονοίο φταιει η πολλλη μπογατσα

κι οχι η μπογατσα γενικως, αλλου ειναι το θεμα,
πως στη μπογατσα βαζετε τυρι αντι για κρεμα.

Κι ας ξερει καθε ΑρΜακεδων που το τυρι του αρεσει
μεσ'τη μουγατσα το τυρι οτι δεν εχει θεση

ειτε του ΜΠΑΟΚ ειναι οπαδος, ειτε ειναι του ΑΡΗ
εαν τυρι ορεγεται, τυροπιττα να παρει

Τα "δε σε λεω", "δε με λες" και η τυρομπογατσα
ευθυνεται για οσα δεινα εχει η δικη σας ρατσα

Προς βρωση και συμορφωση σου το επισημαινω
πβς στη μπογατσα το τυρι ειναι απαγορευμενο!!!



νοσφυ είπε...

εδώ και χρόνια έπαψα να τρώω την μπουγάτσα
θειε που αποσυρθηκες στην χιονισμένη Ντα τσα
Μου χουνε κόψει τα τυριά μου κοψαν και τις πάστες
κάθε που λιγουρεύομαι μου λεν '' τις πάστες αστες

Μου κόψανε τη ζάχαρη μου κοψαν το αλάτι
και κάθε τόσο Θείε μου με πιάνει το Γινάτι
κλωθογυρνω μες τα παλιά σαν σβούρα που σβουρίζει
είναι ο χρόνος μέσα μου , σα σφαίρα , που γυρίζει

σα τρύπα μεσ το πουθενά , σαν καταβόθρα αιώνια
που καταπινει τα στερνά ,γεροντικά μας χρόνια

σαν αποθηκη μεσα μας η Μνημη , με σκουπιδια
ετσι που μας τυλιγουνε οι μηνες σαν τα φιδια


και την Μπουγατζαδουπολη ζωνει η Πανδημια
και φευγουνε και οι ντροπές ,σαν πέπλα , Μια , μια
φεύγουν και τα προσχήματα , ολοταχώς γερνάμε
ανάθεμα κιαν ξέραμε το που στο διαλο πάμε

ετσι λοιπόν Ολογυμνη πεθαινει η Σαλονικη
και ολοι τριγυρω ασχημονουν κραυγαζοντας για Νικη
και βγάζουνε και Ιαχές , ουρλιάζουν! Αλαλάζουν
Ομως στο βαθος της καρδιας σωπαινουν και Λουφάζουν





Ανώνυμος είπε...


ο θειος

Τη Σαλονικη μην την κλαις, της πρεπει το καραβι
που, ιστος αραχνης γυρω του, το συγκρατουν οι καβοι

και το κρατουν ακινητο σε νεκρικη μπουνατσα,
σαν το μυαλο που καψατε απ΄την πολυ μπογατσα

και το καραβι φαντασμα -σαν φασμα του αορατου-
στοιχιωνει πια και τη σπηλια αυτη του Νοσφερατου

ετσι λοιπον που ξεμεινε ανυμφευτος και ερμη
η Νυμφη του Θερμαϊκου, την εχει πιασει η θερμη!

Και οσο ο Θερμαϊκος τρυγυρω της χοχλαζει
τον κολπο -και τον κορφο- της τον τρωει το μαραζι.


νοσφυ είπε...

η Σαλονικη θείε μου είναι μια Πριγκιπέσα

που σα καραβι
βούλιαξε μέσα στη Μπουγιαμπέσα

και μούλιασε και έγινε βρεγμένο παξιμάδι

και να που τωρα λύνονται του καραβιού οι κάβοι
και πλέουμε μες τα νερά χωρίς ερμιά και Ρότα
και να μας Πατησε ξανά του Αδωνη η Μπότα
που και μας κατηγόρησε πως λείπει ο χαρακτήρας
αχ ! ακονίζεται ξανά του Νοσφυ ο Κοπτήρας
και από μέσα μου ξυπνά το αίμα Βρικολάκων
έτσι που μας τριγύρισε εσμός αυλοκολάκων
μου ρχεται μα τον Λουσιφερ , σαν και τη νυχτερίδα
ναρχισω να χοροπηδώ σα να μου να ακρίδα

και όταν ξανά το Αδωνι αρχίσει τις τσιριδες
να τον αρχίσω στις Βρισιές μα και στις Βρυσυιδες

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου