Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

για τη σχεση μας με τον Χρόνο ..Πετρος Θεοδωριδης

για   τη  σχεση μας με τον Χρόνο
------------------------------------------
η σχεση μας με τον Χρονο ειναι σαν την σχεση ενος οδηγου με τον δρομο : Μονο το παρόν το νυν Υπάρχει ως χρονος .. αλλά εμεις εχουμε μεσα μας το παρελθον μας και προσδοκουμε με αγωνια και ελπιδα η φοβο το μελλον .. 

Οδηγουμε λοιπόν απο μεσα προς τα εξω τον εαυτό μας , αντιμετωπιζοντας ατελειωτες διαδοχες παροντων τις οποιες ανασυναρμολογουμε με τον παρελθον που εχουμε ..ενθυλακωσει και κουβαλαμε οπως η χελωνα το καβουκι της : μας δινει το  πλαισιο για να συναρμολογουμε διαρκώς τηνς αλλιως ασυναρτητη διαδοχή των παροντων ..
Στην εποχή μας βεβαια , εποχή παροντισμου .. το εσωτερικο μας πλασιο δεν ακουμπα σταθερα σε ενα εξωτερικό πλαισο οπως π.χ στην εποχή της Παραδοσιακής κοινωνιας - οπου το παρελθον ηταν ο σταθερός οδηγος για ολους - η εστω η πρωτη νεωτερικοτητα οπου το Μελλον και οι προδοκιες γι αυτο εδινε νοημα στο στιγμιαιο παρον και το μιζερο παρελθον .

 Γι αυτο και στην εποχή μας ειμαστε απεγνωσμένες σολοψιστικές μοναδες που προσπαθουμε να δωσουμε διαρκώς μια συνεχεια στα ατερμονα παροντα της διαδρομής μας οπως εκεινος ο ηρωας στην ταινια : σε ΛΑΘΟΣ ΧΡΟΝΟ 

Π.  Θ 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ , ΤΑΥΤΙΣΕΙς ,ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ , ΤΑΥΤΙΣΕΙς ,ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ
του    Πέτρου  Θεοδωρίδη
δεν υπάρχουν ταυτοτητες υπάρχουν μονο μερικές και αποτυχημενες ταυτισεις
- οι ταυτισεις ειναι μερικές γιατι ποτε δεν ταυτιζομαστε εξολοκληρου με το προσωπο η το ομοιωμα: παντα επιλεγουμε ενα σημαινον του - πραγματικο η ενα προβαλλομενο σημαινον- που αποδιδουμε σε αυτό-
- ειναι αποτυχημενες γιατι νιωθουμε οτι παντα Κατι στο προτυπο ταυτισης δεν μας καλυπτει εξ ολοκληρου γιατι Παντα μενει ενα Υπολοιπο.

Ιδως στην εποχη μας τα πολλαπλα αντιφατικά πρτυπα ταυτισης κανουν τις οποιες ταυτισεις να γινονται ακομα πιο μερικες και αποτυχημενες
Στην παραδοσιακή κοινωνια τα προτυπα ταυτισης προσεφεραν οι Θρησκειες και η οικογενεια
Στη Νεωτερική τα προτυπα ταυτισης οι Ιδεολογιες και οι καρριερες,τα επαγγελματα...
Στη Μετανεωτερική οι ταυτισεις γινονται επιπλεον εκ των Υστερων: επιλεγουμε απο Θρησκειες και Ιδεολογιες - και επειδη αισθανομαστε ενα δυσβασταχτο Υπολοιπο οι ταυτισεις μας γινονται ολο και πιο Υστερικές , φονταμενταλιστικές , απελπισμένες .....
Π.θ

Ο χρονος σημερα ενα τσαμπι απο ρωγες- στιγμες ,ανισες ρωγες..


Ο χρονος σημερα ενα τσαμπι απο ρωγες- στιγμες ,ανισες ρωγες..
Καθε μια με τη δική της ξεχωριστη γευση : αλλες εξαιρετικά ευγεστες αλλες αγευστες αλλες σαπιες αλλες αγουρες.. Ομως καμμια δεν οδηγει αναποφευκτα στο να γευτεις τις αλλες .. 
Ενας μη γραμμικός χρονος: μπορεις να περασεις απο την μια ρωγα στην αλλη να κοντοσταθεις η να πας σε αλλο τσαμπι.. 

και καθε τοσο ανησυχεις :γιατι ολη αυτη η αφθονια σου φαινεται αφυσικη ; 

κατι τρεχει ,καπου ο χρονος σου τελειωνει , ψευαδαισθηση ειναι ολα αυτά και αντικατοπτρισμοι .δεν υπάρχουν σταφυλια στην ερημο.

Οι Δυτικές μας Κοινωνιες, η Δημοκρατια της Βαιμαρης , Ο Δημιος και ο Μανδαρινο

Οι Δυτικές μας Κοινωνιες, η Δημοκρατια της Βαιμαρης , Ο Δημιος και ο Μανδαρινος
--------------------------------
οι κοινωνικές και πολιτικές μας κατακτήσεις στις Δυτικές Κοινωνίες εχουν και άπειρες παράπλευρες απώλειες ( συμφωνα και με το Βιβλίο του Μπαουμαν )
 αλλά τώρα τελευταία δυστυχώς μόλις δοκιμάσει να τις επισημάνει καποιος τον αρχινίζουν στα : '' Μήπως είσαι υποστηριχτης της Μπουργκας ; Να πας στη Σαουδική Αραβια να τα πεις αυτά '' ''κι εσεις γιατι καταπιεζετε τους Μαυρους , που λεγε κιο Χρουτσοφ κλπ κλπ)
Φυσικά ενας πολιτισμος που δεν αντεχει την κριτική δεν ειναι και πολύ ζωντανός ετσι; 


Υπάρχει εκείνο το ανέκδοτο που λέγανε για την δημοκρατία της Βαϊμάρης : ενας δημιος στην Κινα ηταν εξαιρετικά επιδέξιος ..Κανεις δεν καταλαβαινε για πότε τον ..αποκεφαλιζε
ΜΙΑ μέρα του φερανε εναν διεφθαρμένο μανδαρινο να αποκεφαλίσει .. Ο Δημιος τον Ζυγιασε καλά καλά εβγαλε την σπαθα του και...
μετα απο λιγο ανυπόμονα ο Μανδαρίνος φώναξε
; ''αντε κυριε Δημιε ,,,καντε την δουλεια σας ..Δεν αντεχω την αγωνια.. Κόψτε μου το αναθεματισμενο το κεφαλι''
Ο Δημιος χαμογελασε και του ειπε :

παρακαλώ , κουνήστε λίγο το κεφάλι σας,''

Π.   Θ 

τι εδωσε στη Γενια μου ,Γενια της μεταπολιτευσης η Διαλεκτική;

τι εδωσε στη Γενια μου ,Γενια της μεταπολιτευσης η Διαλεκτική;
Πέτρος   Θεοδωρίδης
-------
Τι ηταν για μας τη γενια της μεταπολιτευσης η Διαλεκτική τα περιφημα βιβλιαρακια του Πολιτζερ τα μαθηματα ..Ιστορικου υλισμου;
  Πρωτον μια πρωτη στοιχειωδη επαφη με την φιλοσοφια και την κοινωνιολογια,,ανεπαρκεστατη βεβαια αλλά ασυγκριτα βαθυτερη απο αυτήν που προσφερεται σημερα στους νεους απο την τηλεοραση και το ιντερνετ..
-Δευτερον και σπουδαιοτερο: μια δυνατοτητα συμμετοχής , -και παλης , αγωνα - σε αυτό που αποκαλουσαμε τοτε ιστορικό γιγνεσθαι και που δεν ηταν αυτο που λέμε σημερα ιστορια( - ως παρελθον ως ενδοξο μεγαλειο του εθνους κλπ)- ηταν κατι το παροντικο και συναμα μελλοντικό , να εξαγεις συμπερασματα απο το παρελθον για να διαμορφωσειςτο μελλον
-Τριτον μας προσφερε εναν δρομο για την γνωση , μια παιδαγωγική , ενα learning by doing;'' :
"δεν μπορεις να γνωριζεις τον κοσμο παρα μεταμορφωνοντας τον οπως δεν μπορεις να γνωρισεις την γευση ενος μηλου παρα δαγκωνοντας το .αρα αλλαζοντας το..''
Και τι ειναι γνωση για την διαλεχτική; Θυμιζω το κλασσικο παραδειγμα : '' οι μεταφυσικοι βλεπουν ενα μηλο και το μελετουν αποκομμένα, ο διαλεχτικός θα διακρινει μεσα στο μηλο τον σπορο που θα αποδωσει την καινουρια μηλια : δεν βλεπει μονο το παρόν διακρινει το σπερμα του μελλοντος στο παρόν
Τεταρτον : μας εδινε καται ταυτοχρονα παρηγορητικό και δυναμικό; ενα τροπο να ενοποιησουμε την εμπειρια μας να μην αφεθουμε διαχυτοι και κομματιασμένοι στις αντιφασεις και τις μυριαδες αδικίες του παροντος κοσμου,,,να αντεξουμε , να βρουμε = προσδωσουμε νοημα στον εαυτο μας και στον κοσμο μεσω της συλλογικότητας και της ΠΡΑΞΗς ( - η οποια δεν ειναι απλως μηχανιστική Δραση (που κυριαρχει σημερα και θυμιζει χαμστερακια που τρεχουν γυρω γυρω απο τον τροχο απελπισμένα - .η Πραξη ειναι μετασχηματισμος του κοσμου)

λένε πως ο Ύπνος θυμίζει θάνατο

λένε πως ο Ύπνος θυμίζει θάνατο πως είναι αδελφός του Θανάτου. Γιαυτό ίσως και βλέπουμε τα όνειρα λίγο πριν ξυπνήσουμε ..Όχι για να παρατείνουνε τον Ύπνο μας αλλά για να αποφύγουμε το Πραγματικό που συναντάμε εκεί μέσα : τον θάνατο
άλλο - το υλικό του ονείρου από εκείνο της φαντασίωσης ..Το υλικό του Ονείρου είναι κομμάτι του ασυνειδήτου που προσπαθεί να μεταφραστεί στο συνειδητό . Το υλικό της φαντασίωσης είναι συνειδητό που προσπαθεί να ντύσει - να σαγηνεύσει να εξωραΐσει την Έρημο του Πραγματικού,,,
Π. θ

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη

εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου