Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011
Οι αδιάφοροι Του Αντόνιο Γκράμσι αναδημοσιευση απο την ΕΠΟΧΗ
Του
Αντόνιο Γκράμσι
«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.
Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;
Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.
Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους».
11 Φεβρουαρίου 1917
Mετάφραση: Τόνια Τσίτσοβιτς
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ¨ Από την ηθική της απαγόρευσης στην ηθική της επιβεβλημένης απόλαυσης και πίσω: Μετασχηματισμοί του κοινωνικού δεσμού και αδιέξοδα του σύγχρονου υποκειμένου../ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΥΝΑΞΙΣ (ΤΕΥΧΟΣ 116)
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ¨ Από την ηθική της απαγόρευσης στην ηθική της επιβεβλημένης απόλαυσης και πίσω: Μετασχηματισμοί του κοινωνικού δεσμού και αδιέξοδα του σύγχρονου υποκειμένου../ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΥΝΑΞΙΣ (ΤΕΥΧΟΣ 116)
απαγόρευση/Υπαγόρευση: δύο μορφές της κυριαρχίας
απαγόρευση/Υπαγόρευση: δύο μορφές της κυριαρχίας
Είναι βέβαιο ότι η καταναλωτική κοινωνία αυτο-κατανοείται ιδεολογικά ως μια κοινωνία «απελευθερωμένη», ως μια κοινωνία που έχει ξεφύγει από το καταπιεστικό μοτίβο της απαγόρευσης και επιτρέπει στα άτομα την απρόσκοπτη επιδίωξη της ατομικής τους απόλαυσης. Στο σημείο, όμως, αυτό οφείλουμε να αποσαφηνίσουμε ορισμένα στοιχεία που συνήθως απωθούνται. Καταρχάς, το γεγονός ότι το κυνήγι της (ιδιωτικής, καταναλωτικής) απόλαυσης τίθεται στο επίκεντρο του κοινωνικού δεσμού, δεν σημαίνει ότι εμείς, οι πολίτες των σημερινών δυτικών κοινωνιών, απολαμβάνουμε πιο πολύ από ότι άλλοτε. Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε πως παίζεται το παιχνίδι της κατανάλωσης: η φαντασίωση μιας απόλυτης, τελικής απόλαυσης κινητοποιεί την επιθυμία μας για αγορές, αλλά μόλις έρχεται στην κατοχή μας το αντικείμενο-αίτιο της επιθυμίας μας, το επίκεντρο της φαντασίωσης μας – π.χ. ένα καινούργιο αυτοκίνητο – την προσδοκία και την στιγμίαια ευωχία διαδέχεται η δυσαρέσκεια. Όπως το θέτει ο Λακάν στο σεμινάριό του Encore, «Δεν είναι αυτό! Αυτή είναι η ίδια η κραυγή μέσω της οποίας η απόλαυση (jouissance) που λαμβάνουμε διαφοροποιείται από την απόλαυση που περιμέναμε»
Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας | Τσακ Νόρις | Ιησούς Βοσκός | Αντίχριστος | Θεός | Θεος πεος | Άγιο Πνεύμα | Παναγία η Σουβλακοκρατούσα | Οσία Παρθενία η Μετανοήσασα | Όσιος Ονούφριος ο Παρηγορητής |Ιωάννης ο Χρυσόσωμος | Κοσμάς ο Αετός | Άγιος Μάμας | Όσκαρ Ουάιλντ | Σταμάτης Γονίδης | Άγιος Πέτρος | Άει σιχτίρ | Άη Λάιτερ |Άγιος Βασίλης | Άη Ποντ | Άη Λάινερ | Άη οφ δε Τάιγκερ | όλοι οι άγιοι άη μαζί | Σουβλάκι Magnus | Βριλ | Μηνάς | Κθούλου | WEEGEE | Άγιος Μόγλης | Η Μεγάλη Μητέρα | Γκιύγκας | Μητέρα-Αγελάδα | Black sabbath
Η Μεγάλη Μητέρα είναι μια απ' τις κύριες θεότητες του σύμπαντος, για τις οποίες πληροφορούμαστε απ' τα Βιβλία των Σοφών. Μερικοί μελετητές την συνδέουν με την θεά Τιαμάτ ή Τιαμούτ, η οποία είναι η μητέρα των Θεών στο βιβλίο Ενούμα Έλις αλλά όλοι ξέρουν πως οι Βαβυλώνιοι έγραφαν υπο την επείρια αναθυμιάσεων τσίπουρου. Στην πραγματικότητα η Μεγάλη Μητέρα είναι η οντότητα που δημιουργήθηκε απ'τον Τρισμέγιστο για να προστατεύει και να νοιάζεται για τους ανθρώπους, καθώς ο Κθούλου τους είχε ως γνωστόν γραμμένους στις τεκτονικές του σφαίρες. Πολλοί επιφανειακοί, αποπροσανατολισμένοι και υποχόνδριοι ιδιώτες πιστεύουν ότι η Μεγάλη Μητέρα δεν είναι παρά ένα άγνωστο και νεκρό meme του τομέα /x/ στην Aνίερη Xώρα του Φόρτσαν και τρομάζουν όταν βλέπουν τις λατρευτικές εικόνες της. Αναφορές για την Μεγάλη Μητέρα βρίσκονται στο 86ο κεφάλαιο του 60οστού Βιβλίου των Σοφών.
Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας | Τσακ Νόρις | Ιησούς Βοσκός | Αντίχριστος | Θεός | Θεος πεος | Άγιο Πνεύμα | Παναγία η Σουβλακοκρατούσα | Οσία Παρθενία η Μετανοήσασα | Όσιος Ονούφριος ο Παρηγορητής |Ιωάννης ο Χρυσόσωμος | Κοσμάς ο Αετός | Άγιος Μάμας | Όσκαρ Ουάιλντ | Σταμάτης Γονίδης | Άγιος Πέτρος | Άει σιχτίρ | Άη Λάιτερ |Άγιος Βασίλης | Άη Ποντ | Άη Λάινερ | Άη οφ δε Τάιγκερ | όλοι οι άγιοι άη μαζί | Σουβλάκι Magnus | Βριλ | Μηνάς | Κθούλου | WEEGEE | Άγιος Μόγλης | Η Μεγάλη Μητέρα | Γκιύγκας | Μητέρα-Αγελάδα | Black sabbath
Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011
Δικαιοσύνη
micael Sandel
http://justiceharvard.org/
Αλληγορική αναπαράσταση της δικαιοσύνης ως γυναικείας μορφής
Με τον όρο δικαιοσύνη χαρακτηρίζεται γενικά η ιδιότητα ή το γνώρισμα του δικαίου.
Με τον ίδιο όρο επίσης χαρακτηρίζεται και η απονομή του ως και το
σύνολο της δικαστικής εξουσίας, ή ακόμα και η εποπτεύουσα Αρχή αυτής
π.χ. το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η δικαιοσύνη φέρεται να είναι ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους και στη λειτουργία της δεν επιτρέπονται επεμβάσεις από οποιαδήποτε άλλη λειτουργία και δη την πολιτική ηγεσία, που ασκεί μεν την εκτελεστική λειτουργία, αλλά εποπτεύει αυτήν, διατηρώντας τα όργανά της ασυλία έναντι αυτής.[2].
http://justiceharvard.org/
Δικαιοσύνη
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διάκριση
Ειδικότερα ο όρος Δικαιοσύνη αναφέρεται σε διάφορους τομείς με ιδιαίτερο αντικείμενο μελέτης όπως:- Δικαιοσύνη (ηθική)
- Δικαιοσύνη (διεθνής)
- Δικαιοσύνη (δικονομία)
- Δικαιοσύνη (δογματική) ή Θεία δικαιοσύνη
- Δικαιοσύνη (νομική)
- Δικαιοσύνη (φιλοσοφία)
- Αρχέγονος διακαιοσύνη
- Εκκλησιαστική δικαιοσύνη, η θρησκευτική που ασκούταν τον Μεσαίωνα.
- Φεουδαλική δικαιοσύνη, η κοσμική που ασκούταν ομοίως τον Μεσαίωνα.
- Ναυτική δικαιοσύνη
- Στρατιωτική δικαιοσύνη
Η δικαιοσύνη φέρεται να είναι ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους και στη λειτουργία της δεν επιτρέπονται επεμβάσεις από οποιαδήποτε άλλη λειτουργία και δη την πολιτική ηγεσία, που ασκεί μεν την εκτελεστική λειτουργία, αλλά εποπτεύει αυτήν, διατηρώντας τα όργανά της ασυλία έναντι αυτής.[2].
Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011
Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011
Ο Θεός το Συμπαν , Τα Πάντα
Φαντασου ενα ποταμι ….που τρεχει με μαιανδρους και παραποταμακια και σχηματιζει καταρρακτες που πέφτουν ορμητικά …
- και οπως τρεχει ο καταρραχτης ,πεταγονται παντου, πιτσιλιές με νερό και ψιχαλες και σταγονιτσες εδώ κι εκει…
Και μια τετοια πιτσιλιά νερου(μια τοσο δα, μικρή ποσοτητα, μια δαχτυλίθρα ) σχηματιζει εκει παραδιπλα, μια μικρή λακκουβίτσα απο νερό
( ή μαλλον λασπόνερο)
Τωρα … χμμμ ..Φαντασου αυτή τη λακουβίτσα λασπόνερου να αποκτα κατι που μοιάζει με συνειδηση…
” Ποιος/α ειμαι; αναρωτιεται …Τι να με δημιουργησε; Πως ναναι ο σκοπός της υπαρξης μου….
… Και σχηματίζει ενα πληθος απο αξιωματα και συλλογισμους..
.Και ειτε προσπαθει να γνωρισει …ειτε να Θυμηθεί..
. Μεχρις ,που γινεται εντελώς λάσπη και εξατμίζεται και ξεραινεται …
Ενώ το μεγάλο ποταμι συνεχιζει να τρεχει και να χυνεται σε καταρραχτες και λιμνουλες , εντελώς αδιάφορο για την λακουβίτσα απο νερό που το ιδιο γεννησε
..και βεβαια υπάρχουν και χιλιαδες αλλα ποτάμια ..
(ισως …ποιος ξερει )
Ιούνιος 28, 2007 στο 3:07 π.μ.
Νοσφεράτος
-----------------------------------------------------------------------------------
-Ποιος ειναι ο σκοπός της Ζωής και του Σύμπαντος ; Ρωτησαν το μεγαλο Κομπιουτερ που τα ξερει ολα
Και η απαντηση ηταν 42
Και φυσικά δεν ηξεραν τι να την κάνουν αυτή την απάντηση
- και οπως τρεχει ο καταρραχτης ,πεταγονται παντου, πιτσιλιές με νερό και ψιχαλες και σταγονιτσες εδώ κι εκει…
Και μια τετοια πιτσιλιά νερου(μια τοσο δα, μικρή ποσοτητα, μια δαχτυλίθρα ) σχηματιζει εκει παραδιπλα, μια μικρή λακκουβίτσα απο νερό
( ή μαλλον λασπόνερο)
Τωρα … χμμμ ..Φαντασου αυτή τη λακουβίτσα λασπόνερου να αποκτα κατι που μοιάζει με συνειδηση…
” Ποιος/α ειμαι; αναρωτιεται …Τι να με δημιουργησε; Πως ναναι ο σκοπός της υπαρξης μου….
… Και σχηματίζει ενα πληθος απο αξιωματα και συλλογισμους..
.Και ειτε προσπαθει να γνωρισει …ειτε να Θυμηθεί..
. Μεχρις ,που γινεται εντελώς λάσπη και εξατμίζεται και ξεραινεται …
Ενώ το μεγάλο ποταμι συνεχιζει να τρεχει και να χυνεται σε καταρραχτες και λιμνουλες , εντελώς αδιάφορο για την λακουβίτσα απο νερό που το ιδιο γεννησε
..και βεβαια υπάρχουν και χιλιαδες αλλα ποτάμια ..
(ισως …ποιος ξερει )
Ιούνιος 28, 2007 στο 3:07 π.μ.
Νοσφεράτος
-----------------------------------------------------------------------------------
-Ποιος ειναι ο σκοπός της Ζωής και του Σύμπαντος ; Ρωτησαν το μεγαλο Κομπιουτερ που τα ξερει ολα
Και η απαντηση ηταν 42
Και φυσικά δεν ηξεραν τι να την κάνουν αυτή την απάντηση
Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011
* Φασισμος , Ρατσισμος και συναισθηματα * Immanuel Wallerstein(From Wikipedia) κλικ εδώ * δημιουργοι (99) * ενα κειμενο του ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ: Η νέα πολιτισμική δεξιάΑπό τις πρώτες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα η «βαθιά», αντιφιλελεύθερη δεξ * Η λαθρομετανάστευσις εις τον λιμένα Πειραιώς. Απο το μπλογκ του Νικου Σαραντακου
- Φασισμος , Ρατσισμος και συναισθηματα
- Immanuel Wallerstein(From Wikipedia) κλικ εδώ
- δημιουργοι (99)
- ενα κειμενο του ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ: Η νέα πολιτισμική δεξιάΑπό τις πρώτες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα η «βαθιά», αντιφιλελεύθερη δεξ
- Η λαθρομετανάστευσις εις τον λιμένα Πειραιώς. Απο το μπλογκ του Νικου Σαραντακου
Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011
Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011
Περι Λαικισμου(και εθνολαικισμου και φασισμου και αλλων τινων )
Περι Λαικισμου
Κατ αρχήν Δεν υπαρχει ενας μόνο λαικισμός: Υπηρχαν και υπάρχουν πολλοι
λακισμοι.. ο Ορος λαικισμός ξεκινησε απο τονς επαναστατες Ναροντνικους
στη Ρωσσια του 19ου αιωνα : Φιλοι του λαου”
Υπηρξε ο λαικισμός των σταλινικών , του Μουσσολινι , της Θατσερ –
”δεν υπαρχει κοινωνια υπάρχουν μονο ατομα ” ελεγε λαικιστικά στους
Μικρο-μεσαιο αστους κολακευοντας τουςλές και οι εργατες δεν ησαν
ατομα..
, του Περόν, ο εθνικιστικός λαικισμους της Χουντας ( με τις γιορτες
για τις πολεμικές αρετες των ελληνων, το χρος των αγροτων που χαρισε ,
κλπ ) του Καρμανλή της ΕΡΕ , του Καρμανλή τζουνιορ , του Ρουσσοπουλα
οταν μοιτραζε τριχιλιαρα και δεκαχιλιαρα μετα τις καταστροφικές
πυρκαιες του 2007, ο αριστερός λαικισμός του Συριζα και ο καττ εμε πιο
επικινδυνος απο ολους ο Παντα (Ακρο) η σκετα δεξιος εθνολαικισμος του
καρατζαφερη , Ψωμιαδη και μαλλον και Σαμαρα .. Ολοι αυτοι Λαικισμοι
ειναι ..Αλλά δεν ειναι εξορισμου το ιδιο ουτε ολοι κυριος εχθρος …
——————–
κατα δευτερον .. Ο Λαικισμός ειναι συμφυτος με την Δημοκρατια ..
Οποιος διαβασει προεσεκτικά το εξαιρετικο βιβλιο του Ranciere ” Το
Μισος γιατην Δημοκρατια” θα αντιληφθει οτι ανεκαθεν η Δημοκρατια –
κατηγορουνταν και δικαιως απο τους εχθρους της(αριστοκρατες – ελιτιστές –
συντηρητικους ) για ..Λαικισμό.. Λεω δικαιως γιατι η Δημοκρατια
εξορισμου ενεχει μια Βασική αναφορά στον Λαό ως πηγη ακθε εξουσιας :
Εξου και οι Λαικισμοι : Διαφορες ρητορικές που προσπαθουν α) να ορισουν
-περιορισουν τον λαο (ποιος ειναι λαός Ελληνας π.χ Γεννιεται η Γινεται
κλπ β) να κερδισουν τον Λαό ..
Κοντολογής στην Δημοκρατια δεν μπορουμε να αποφυγουμε τους λαικισμους
και φυσικά καθε – μα καθε δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβερνηση
αξιοποιει καποιο ειδος λαικισμόυ -για να ελθει στην εξουσια για να καταγγειλει μετα τους αντιπαλους της για …………λαικισμο
Παραδειγμα: Ο Κωστακης καραμανλής Τζουνιορ αξιοποιησε στο επακρο τον
Θρησκευτικο δεξιο Εθνολαικισμό του Χριστουδουλου τότε με τις υπογραφες
για τις ταυτοτητες-υπογραφοντας – για να ανεβει στην εξουσια και μετα
να κανει τον Ανηξερο
Ετσι λοιπόν υπάρχουν πολλοι Λαικισμοι..Και αυτο ειναι αναποφευκτο
στις Δημοκρατιες μας που στηριζονται στήν Αρχή της ισοτητας και οχι
μιας προνομιακής ελίτ ειδημόνων : Δεν ζουμε στην Πολιτεια του Πλατωνα ..
αλλά σε Νεωτερικές κοινωνιες οπου συνυπάρχουν η επιθυμια και το αιτημα
της κατ’αρχήν ισοτητας με βαθυτατες κοινωνικές ανισοτητες
– απο την αλλη δεν πρεπει να χανουμε την ικανοτητα διακρισης :Δεν ειναι ολοι οι λαικισμοι το ιδιο.
Οπως δεν ηταν ή ειναι το ιδιο ο Κομμουνισμός με τον φασισμό ή την
”αστική δημοκρατια”. Υπάρχουν λαικισμοι που οδηγουν προς τα κατω , προς
τον εξευτελισμό των ανθρωπων ,λαικισμοι σαν κιαυτους που ασκει η
Ακροδεξια στις ΗΠΑ: κατα των αμβλώσεων , κατα του δικαιωματος για
Δημοσια Υγεια σε ολους , κατ των γυναικών , των εβραιων , των μαυρων ,
των μειονοτητων , κατα του φιλελευθερισμου..
ΕΘνοΛαικισμοι σαν τον του Ψωμιαδου που καυχιοτανε πως πηγαινε σχολειο
μόνο για να κανει τον μάγκα στους Καθηγητες του ,σαν του Ρουσσοπουλα
που μοιραζε τριχιλιαρα τοτε με τις φωτιες”χωρις γραφειοκρατια”,σαν της
Ντορας που οταν παλι καηκε η Μιση Ελλάδα δεν διστασε να ξεστομισει το
επικινδυνα λαικιστικό και αισρό περι ”Ασυμμετρης Απειλής ”
και απο την αλλη Υπήρξε ο Γκραμσι: Που μιλησε γιατην αναγκη Ηγεμονιας
-πολιτιστικής ηγεμονιας της εργατικής ταξης σε οτι ωραιο και γονιμο
υπάρχει στην εθνολαική κουλτουρα ”
Υπάρχουν λοιπόν πραγματι Λαικισμοι της Δεξιας της Ακροδεξιας και της Αριστεράς
ηδη απο τον 19ο αιωνα
Ο Λαικισμός του Ακροδεξιου Μπαρρες στη Γαλλια – ινδαλματος του εδώ Ιωνα
Δραγουμη ” που φωναζε τοτε (τελη 19ου αιωνα ) Κατω οι Ξένοι”
και ο Λαικισμός του Ζολά οταν εγραφε το Περιφημο Κατηγορώ ” στην υποθεση Ντρευφους
Και σημερα υπάρχει ο Φθηνος Ακροδεξιος Εθνολαικισμός (με τα
διαφορα παραφερναλια του ) που προσπαθει να στρεψει τους απελπισμένους
νεοελληνες εναντιον οσων δεν εχουν στον ηλιο μοιρα δηλαδή των μεταναστων
και οτι καταφερε να διακρινει – διοτι τοσο μπορουν τοσο βλέπουν –
σεμια ανθρωπινη τραγωδια – σαν αυτή που οδηγησε τριακοσιους ανθρωπους σε
μια τοσο σκληρη αποφαση οσο μια απεργια πεινας – ηταν οτι λεει
κινδυνευει το ..Ασυλο και αρα ζητουν να ..καταργηθει (λες και
καταλαβαν ποτε τι σημαινει η λέξη ασυλο)
και απο την αλλη ο αντιφασιστικος -αντιρατσιστικός Λαικισμος αυτών
που ρισκαρουν,που σιχαινονται το Γλύφειν την εκαστοτε εξουσια και τον
μικροαστικό ωχ αδελφισμό, πουαντιλαμβανονται οτι Δημοκρατια σημαινει
πάνω αποολα ευαισθησια στον πασχοντα συνανθρωπο στον πιο αδυναμο, στον
ξενο..
..εντελώς αντιθετος στο Φασιστικο Προτυπο ο
Γκραμσι : Δεν εχει το παρουσιαστικό του Ματσο ορθιου Φαλλου με τα
μεγαλα ΔΗΘΕΝ %#@!δια που τοσο ενθουσιαζε τους τοτε και τωρα Φασιστες
/τριες και Κρυφο . Αδυναμος καχεκτικος σχεδον και ασθενικός ,
πολυγραφοτατος ,συνεχιζει να γραφει ακαταπαυστα ακομα και στη Φυλακή
(οταν καταδικαζαι σε εικοσαετή φυλακιση ..Πολυγραφοτατος και
πολυδιαστατος ασχολειται τοσο με μεγάλα θεωρητικά ζητηματα οσο και με
τα πρακτικά ζητηματα της αναπτυξης του εργατικου κινηματος..
Σημερα οι ακροδεξιοι εθνολαικιστες-με τα διαφορα προσωπεια – θα τον ονομαζαν θολοκουλτιουριαρη και ολα τα αλλα ..ορεα που χαρακτηριζουν την ..κουλτουρα (των Γηπεδων τους).. Ομως ο Γκραμασι ειναι εκεινος που εμεινε στην Ιστορια .. Ο δικος μας Αγιος . ο Γκραμσι , Μαζί με τον Αλλιεντε.Τον Λαμπρακη και τοσους αλλους
Ο Δικός τους , Ο Μπενιτο τους , ο Φασιστικός Ματσο Ντουτσε οσων αναπληρωναν /ουν με το βαρος των ορχεων που νομιζουν οτι ,….διαθετου-που αποτελουν και την συνηθη του φρασεολογια – την ελλειψη εγκεφαλου ,αυθεντικου ανδρισμου και αξιοπρεπειας , ηθους ,αρχών και ανθρωπιας που τους σημαδευει- θαφτηκε κατω απο την Χλευη της Ιστοριας ..
Σημερα οι ακροδεξιοι εθνολαικιστες-με τα διαφορα προσωπεια – θα τον ονομαζαν θολοκουλτιουριαρη και ολα τα αλλα ..ορεα που χαρακτηριζουν την ..κουλτουρα (των Γηπεδων τους).. Ομως ο Γκραμασι ειναι εκεινος που εμεινε στην Ιστορια .. Ο δικος μας Αγιος . ο Γκραμσι , Μαζί με τον Αλλιεντε.Τον Λαμπρακη και τοσους αλλους
Ο Δικός τους , Ο Μπενιτο τους , ο Φασιστικός Ματσο Ντουτσε οσων αναπληρωναν /ουν με το βαρος των ορχεων που νομιζουν οτι ,….διαθετου-που αποτελουν και την συνηθη του φρασεολογια – την ελλειψη εγκεφαλου ,αυθεντικου ανδρισμου και αξιοπρεπειας , ηθους ,αρχών και ανθρωπιας που τους σημαδευει- θαφτηκε κατω απο την Χλευη της Ιστοριας ..
Ελάτε μ' ένα ποίημα, 5ος χρόνος, 4η διοργάνωση(herinna / Ήχος πλάγιος, μόνος / Μαύρος Γάτος / michalakis / Νοσφεράτος / ο δείμος του πολίτη / το τσαλίμι.)
Ελάτε μ' ένα ποίημα, 5ος χρόνος, 4η διοργάνωση
Ελάτε μ’ ένα ποίημα. 21 Μαρτίου 2011, μετά τις 9 το βράδυ. Μια εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με πρωτοβουλία κάποιων blogs.
Βάζουμε στην τσέπη μας το σημειωματάριο με τα ποιήματά μας, ερχόμαστε στο bar16
στη Θεσσαλονίκη (Μεγάλου Αλεξάνδρου και Κανάρη 1, πλατεία Τερψιθέας,
Σταυρούπολη, τηλ. 2310 655436), διαλέγουμε το ποτό μας, ακούμε τη
μουσική μας και όταν το αποφασίσουμε πλησιάζουμε το μικρόφωνο και
διαβάζουμε το έργο μας. Δεν θέλουμε να διαβάσουμε δικό μας αλλά ενός
φίλου μας; Μπορούμε να το κάνουμε. Θέλουμε να διαβάσουμε το αγαπημένο
μας ποίημα κάποιου ποιητή; Ελεύθερα. Θέλουμε
οπωσδήποτε να ακουστεί αυτό που διαλέξαμε αλλά δεν το μπορούμε το
μικρόφωνο και τη δημόσια έκθεση; Κανένα πρόβλημα. Οι διοργανωτές
βρίσκονται πάντα εκεί και βγάζουν το φίδι από την τρύπα: κάνουν αυτοί τη
βρώμικη δουλειά αντί για εμάς. Θέλουμε πολύ να διαβαστεί το ποίημά μας
αλλά βρισκόμαστε μακριά από τη Θεσσαλονίκη εκείνη τη νύχτα; Πανεύκολο.
Το στέλνουμε με e-mail σε κάποιον από τους διοργανωτές και εξασφαλίζουμε συμμετοχή.
Μέχρι τώρα (5η χρονιά 4η διοργάνωση) το πράγμα κύλησε καλά.
Υπάρχει όμως κάθε φορά και μια ενότητα προσχεδιασμένη από τους διοργανωτές η οποία
δεν προαναγγέλλεται στα δελτία τύπου και στις ανακοινώσεις μας. Λειτουργεί ως έκπληξη.
δεν προαναγγέλλεται στα δελτία τύπου και στις ανακοινώσεις μας. Λειτουργεί ως έκπληξη.
Για
φέτος τα πράγματα αλλάζουν εν μέρει. Έκπληξη στην έκπληξη. Στην αφίσα,
ας πούμε γίνεται αναφορά στον ποιητή στον οποίο θα είναι αφιερωμένη η
βραδιά. Ο ποιητής αυτός είναι ο Μιγκέλ Ερνάτεθ, για τον οποίο η Ισπανία
πέρσι γιόρτασε τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, ενώ η Ελλάδα σχεδόν τον
αγνοεί.
Το μυστικό μας είναι ο τρόπος που θα γίνει αυτό το αφιέρωμα. Είναι μια πτυχή της εκδήλωσης για την οποία και μόνο αξίζει η παρουσία κάποιου στο bar16.
Βασική
ιδέα του αφιερώματος είναι το πόσο ο λόγος (και κυρίως ο ποιητικός
λόγος) μπορεί να καθορίσει τη ζωή και τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου
(πραγματικού αλλά και λογοτεχνικού ήρωα).
Αυτή η προσήλωση στις λέξεις ενός άλλου είναι και ο λόγος που στήνουμε εδώ στη Θεσσαλονίκη αυτή τη γιορτή.
Ξεκινάμε με χαρά και ενθουσιασμό οι κάτωθι: herinna / Ήχος πλάγιος, μόνος / Μαύρος Γάτος / michalakis / Νοσφεράτος / ο δείμος του πολίτη / το τσαλίμι.
Όποιος θέλει να συνδράμει στην επιτυχία της διοργάνωσης, κάνει link εδώ, αναδημοσιεύει το banner της εκδήλωσης και στέλνει συμμετοχές.
Με εξαίρεση την τρίτη διοργάνωση, κάθε φορά ακολουθεί εκτεταμένο ρεπορτάζ με φωτογραφίες, video και
ποιήματα, ώστε να υπάρχει ο απόηχος της εκδήλωσης ως αρχειοθετημένη
διαδικτυακή αύρα για να τη γεύεται όποιος θέλει, όποτε θέλει. Οι
επισκέψεις στο αρχείο των δύο πρώτων διοργανώσεων επιμένουν πως αυτή η καταγραφή αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της διοργάνωσης.
Θα τα ξαναπούμε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
εθνολαικισμός και Θεσσαλονίκη
στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
θα μπορουσαμε αναμεσα στα αλλα να διακρινουμε 3 κυρια
α)τη Λαικιστική αναφορά στον Λαό ως ενα συνολο χαρακτηριστικών που συνθετει τον αδικημενο ανθρωπο του ”πληθους”
β)τον Διχαστικο πολωτικό λόγο- αναδεικνυεται σε εποχής κρισης και πολωσης
γ) το οτι απευθυνεται περισσοτερο στο Θυμικό και συναισθημα
Ομως υπ[άρχουν και απειρες διαφορες .. Ετσι π.χ ο Φασιστιό λαικισμός του Μεσοπολέμου στην Ιταλια συμφυροταν με τον Ματσισμό , τον Ρατσισμό, τον εγωκεντρισμό. την λατρεια του Πολέμου που θα κανει ” αντρες” τους…φασιστες ,τον ιρασιοναλισμό και την λατρεια της κτηνώδους δυναμης και της σκληροτητας ως αυταξιας
ο Αντιφασιστικος Λαικισμός του Γκραμσι π.χ αλα και αλλων αναζητουσε την αναδειξη των πιο ωραιων παραδοσεων της Ιταλικήςκουλτουρας και του Ρισορτζιμέντο, την εξυψωση της θεσης της Γυναικας , την εξυμνηση των αρετων της εργατικής ταξης και της κουλτουρας της , την ανδειξη των αξιων της ειρηνησς της συνεργασιας του σεβασμου της αξιοπρεπειας
Λαικισμοι και ο ενας (ο φασιστικός )
Λαικισμός και ο Αλλος (ο Γκραμσικός)
Ο Πρωτος ομως αποθεωση της Αναξιοπρεπειας της Κτηνωδιας και της Προστυχιάς (που περνιοταν για ..Ανδρισμός απο του τους Γελοιους φασιστες τοτε και τωρα )
Ο Δευτερος Λαικισμός της αξιοπρεπειας , της ελευθεριας του σεβασμου, των παραδοσεων της Δημοκρατιας ..
δυο μρφές του ιταλικουΜεσοπολέμου
Ο Μπενιτο Μουσσολινι και ο Α. Γκραμσι
Ο Μουσσολινι – Μάτσο, μαξιμαλιστης της ..Αριστεράς απο αυτους που εκαναν τους σουπερ επαναστατες ..Σιγά σιγά μεσω του Εθνικισμου και του Εγωκεντρισμου του – Γινεται Ντουτσε : Διατηρει μια αντικαπιταλιστική ρητορεια παριστανοντας τον ..αριστερό ..Καθώς ομως παντρευει τον ..σοσιαλισμό του – και τον Σορέλ- με τον εθνικισμ΄πο παραγεται ο Φασισμός
- Διοτι εθνικισμός ,λατρεια του πολεμου , ρατσισμός ,υπερβολική επιδειξη ..ανδρισμου και ..ορχεων , αλητεια , και Μαγκια συν αντικαπιταλιστική ρητορεια = Φασισμός.